ویزای ICT کانادا یکی از مسیرهای مهم برای انتقال مدیران، مدیران ارشد و نیروهای دارای دانش تخصصی از یک شرکت خارجی به شرکت مرتبط در کانادا است. این مسیر که در چارچوب International Mobility Program (IMP) قرار می‌گیرد، می‌تواند به شرکت‌های بین‌المللی کمک کند تا نیروهای کلیدی خود را برای مدیریت، توسعه یا انتقال دانش و تخصص به فعالیت‌های کانادایی منتقل کنند. با این حال، دریافت ICT صرفاً با داشتن یک شرکت در کانادا یا عنوان مدیریتی امکان‌پذیر نیست و متقاضی و شرکت‌ها باید شرایط مشخصی را اثبات کنند.
در این مقاله از ویکی ویزا کانادا، شرایط دریافت ویزای ICT کانادا، انواع متقاضیان واجد شرایط، الزامات شرکت خارجی و کانادایی، مدارک موردنیاز، مراحل درخواست، هزینه‌ها، مدت اعتبار و امکان تمدید را بررسی می‌کنیم. همچنین توضیح می‌دهیم که آیا اعضای خانواده می‌توانند همراه متقاضی به کانادا بیایند، آیا این مسیر می‌تواند به اقامت دائم منجر شود و در چه شرایطی ICT برای راه‌اندازی شعبه یا دفتر جدید در کانادا گزینه مناسبی است.
ویزای ICT کانادا چیست؟
«ویزای ICT کانادا» اصطلاحی رایج برای مسیر Intra-Company Transferee یا انتقال درون‌شرکتی است که به شرکت‌های واجد شرایط اجازه می‌دهد برخی کارکنان کلیدی خود را از یک شرکت خارجی مرتبط به فعالیت در شرکت مرتبط در کانادا منتقل کنند. با این حال، از نظر حقوقی و مهاجرتی، ICT یک «ویزای» مستقل نیست؛ متقاضی معمولاً برای مجوز کار (Work Permit) اقدام می‌کند و در صورت تأیید، مجوز کار متناسب با شرایط پرونده برای او صادر می‌شود.
در مسیر ICT، نوع مجوز کار معمولاً Employer-Specific Work Permit است؛ یعنی مجوز به کارفرما و شرایط شغلی مشخص‌شده در پرونده وابسته است و دارنده آن نمی‌تواند مانند یک دارنده Open Work Permit برای هر کارفرمایی در کانادا کار کند.
ICT مخفف چیست و چه تفاوتی با ویزای کاری کانادا دارد؟
ICT مخفف Intra-Company Transferee به معنای «انتقال درون‌شرکتی» است. این مسیر برای شرایطی طراحی شده است که یک شرکت یا گروه شرکتی خارجی، نیروی واجد شرایط خود را به یک شرکت مرتبط در کانادا منتقل می‌کند.
بنابراین تفاوت اصلی ICT با مفهوم کلی «ویزای کاری کانادا» در مبنای دریافت مجوز کار است. در ICT، متقاضی صرفاً به دلیل داشتن یک پیشنهاد شغلی از یک کارفرمای کانادایی واجد شرایط نمی‌شود؛ بلکه باید شرایط اختصاصی انتقال درون‌شرکتی، از جمله رابطه واجد شرایط میان نهاد خارجی و کانادایی و شرایط مربوط به سمت و سابقه کاری فرد را نیز داشته باشد.
از طرف دیگر، «Work Permit» با «Visa» یکسان نیست. IRCC تصریح می‌کند که دو نوع اصلی Work Permit وجود دارد: Employer-Specific Work Permit و Open Work Permit. Work Permit نوعی مجوز برای کار در کانادا است، در حالی که ویزا یا eTA، بسته به تابعیت فرد و شیوه سفر، سند مربوط به سفر و ورود به کانادا محسوب می‌شود.
ICT در کدام برنامه مهاجرتی کانادا قرار دارد؟
ICT در چارچوب International Mobility Program (IMP) قرار می‌گیرد. IMP مجموعه‌ای از مسیرهای دریافت مجوز کار برای اتباع خارجی است که در برخی شرایط، به دلیل منافع اقتصادی، اجتماعی یا فرهنگی کانادا، امکان استخدام نیروی خارجی بدون دریافت LMIA را فراهم می‌کند.
در مسیر ICT، انتقال نیروی کار به شرکت مرتبط در کانادا مبنای استفاده از معافیت مربوط به LMIA است. بنابراین ICT را باید در چارچوب برنامه International Mobility Program بررسی کرد، نه به‌عنوان یک برنامه مستقل برای اقامت دائم.
همچنین ICT با مسیرهای مهاجرت اقتصادی برای دریافت اقامت دائم تفاوت دارد. دریافت Work Permit از طریق ICT به‌خودی‌خود به معنای دریافت اقامت دائم کانادا نیست و برای اقامت دائم باید شرایط یکی از برنامه‌های مربوط به Permanent Residence به‌طور جداگانه احراز شود.
آیا ICT کانادا به LMIA نیاز دارد؟
در مسیر ICT، در شرایطی که انتقال فرد تحت معافیت مربوط به Intra-Company Transferee انجام می‌شود، کارفرما نیازی به دریافت Labour Market Impact Assessment (LMIA) ندارد. به همین دلیل ICT در دسته مسیرهای LMIA-exempt در چارچوب International Mobility Program قرار می‌گیرد.
با این حال، «LMIA-exempt» به معنای معاف بودن پرونده از تمام الزامات استخدام نیروی خارجی نیست. کارفرمای کانادایی همچنان باید الزامات مربوط به استخدام نیروی خارجی معاف از LMIA را رعایت کند. در مواردی که این فرآیند از طریق Employer Portal انجام می‌شود، کارفرما باید اطلاعات پیشنهاد استخدام را ثبت کرده و در موارد مشمول، Employer Compliance Fee را نیز پرداخت کند.
بنابراین باید میان این دو موضوع تفاوت گذاشت:
موضوع | وضعیت در ICT |
دریافت LMIA | در مسیر ICT معاف از LMIA، الزامی نیست |
دریافت Work Permit | الزامی است، مگر اینکه فرد بر اساس مقررات در شرایط خاصی از Work Permit معاف باشد |
ثبت Offer of Employment | در موارد مشمول، توسط کارفرمای کانادایی در Employer Portal انجام می‌شود |
Employer Compliance | در موارد مشمول باید توسط کارفرما انجام شود |
تفاوت ویزای ICT، ورک پرمیت ICT و ویزای ورود به کانادا
این سه اصطلاح نباید به جای یکدیگر استفاده شوند. ICT به مسیر انتقال درون‌شرکتی اشاره دارد، Work Permit مجوز قانونی کار فرد در کانادا است و TRV یا eTA، بسته به شرایط فرد، برای سفر و ورود به کانادا مورد استفاده قرار می‌گیرد.
Work Permit ICT
مجوزی است که به فرد اجازه می‌دهد طبق شرایط درج‌شده در مجوز، برای کارفرمای مشخص و در شغل و شرایط تعیین‌شده در کانادا کار کند. این مجوز به‌تنهایی سند سفر محسوب نمی‌شود.
Temporary Resident Visa (TRV)
برای اتباع کشورهایی که برای ورود به کانادا به ویزا نیاز دارند، TRV سندی است که امکان سفر به کانادا برای درخواست ورود را فراهم می‌کند. داشتن Work Permit به‌تنهایی جایگزین TRV نیست.
Electronic Travel Authorization (eTA)
اتباع کشورهای معاف از ویزا که از طریق هوایی به کانادا سفر می‌کنند، در شرایط مربوطه به eTA نیاز دارند. eTA به‌خودی‌خود اجازه کار در کانادا نمی‌دهد. اگر درخواست Work Permit فرد تأیید شود و او به eTA نیاز داشته باشد، IRCC آن را همراه با تأیید Work Permit صادر می‌کند و نیازی به درخواست جداگانه برای eTA نیست.
در نتیجه، یک متقاضی ICT ممکن است هم Work Permit داشته باشد و هم، بسته به تابعیت و شرایط سفر، TRV یا eTA لازم داشته باشد. IRCC به‌صراحت اعلام کرده است که Work Permit یا Study Permit به‌خودی‌خود ویزای ورود به کانادا نیست و در بیشتر موارد، کارگر خارجی برای ورود یا بازگشت به کانادا به ویزا یا eTA معتبر نیز نیاز دارد.
نکته دیگر این است که داشتن TRV یا eTA به‌تنهایی اجازه کار در کانادا ایجاد نمی‌کند. eTA صرفاً مجوز سفر هوایی برای افراد واجد شرایط است و اجازه کار یا تحصیل نمی‌دهد؛ برای کار کردن، فرد معمولاً باید Work Permit مناسب داشته باشد.
چه کسانی می‌توانند برای ICT کانادا اقدام کنند؟
مسیر Intra-Company Transferee (ICT) برای انتقال کارکنان واجد شرایط یک شرکت خارجی به یک شرکت مرتبط در کانادا طراحی شده است. در چارچوب مقررات ICT، متقاضیان اصلی در سه گروه Executives، Senior Managers و Specialized Knowledge Workers قرار می‌گیرند. با این حال، صرف داشتن عنوان شغلی «مدیر» یا «کارشناس» برای واجد شرایط شدن کافی نیست؛ IRCC و دستورالعمل‌های مربوط به ICT، نقش واقعی فرد، وظایف شغلی، سطح اختیار، دانش تخصصی و رابطه کاری او با شرکت را بررسی می‌کنند.
Executives افرادی هستند که عمدتاً وظایف مدیریتی سطح بالایی در سازمان بر عهده دارند. در ارزیابی این گروه، عنوان شغلی به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست و باید نشان داده شود که فرد در عمل مسئولیت‌های مدیریتی و سطح بالایی از اختیار در سازمان دارد.
از ویژگی‌های مهم یک موقعیت اجرایی یا مدیریتی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- هدایت مدیریت سازمان یا یکی از بخش‌ها یا عملکردهای اصلی آن؛
- تعیین اهداف و سیاست‌های سازمان یا یک بخش عمده از آن؛
- برخورداری از اختیار گسترده در تصمیم‌گیری‌های سازمانی؛
- دریافت نظارت کلی از مدیران سطح بالاتر، هیئت‌مدیره یا سهامداران، در صورت وجود؛
- اختیار در زمینه تصمیمات مربوط به استخدام، اخراج، ارتقا یا سایر اقدامات مرتبط با کارکنان، یا داشتن نقش اساسی در این تصمیمات.
بنابراین، صرف درج عنوان‌هایی مانند CEO، General Manager یا Director در قرارداد یا کارت ویزیت، به‌تنهایی برای اثبات جایگاه Executive کافی نیست. آنچه اهمیت دارد، ماهیت واقعی وظایف و میزان اختیار فرد در ساختار سازمانی است.
Senior Managers یا مدیران ارشد، افرادی هستند که عمدتاً یک بخش، واحد یا عملکرد مشخص از سازمان را مدیریت می‌کنند و مسئولیت مدیریتی قابل‌توجهی دارند.
در ارزیابی این گروه، معمولاً مواردی مانند موارد زیر اهمیت پیدا می‌کند:
- مدیریت کل سازمان یا یک بخش، واحد یا عملکرد مشخص از آن؛
- نظارت و کنترل فعالیت مدیران دیگر، کارکنان حرفه‌ای یا کارکنان دارای وظایف تخصصی؛
- اختیار در تصمیمات مرتبط با استخدام، اخراج، ارتقا و سایر اقدامات مربوط به نیروی انسانی، یا نقش مؤثر در این تصمیمات؛
- اختیار در امور عملیاتی بخش تحت مدیریت؛
- اعمال اختیار و استقلال قابل‌توجه در تصمیم‌گیری‌های مربوط به فعالیت تحت مدیریت.
تفاوت اصلی Senior Manager با یک کارمند عادی در سطح مسئولیت و اختیار مدیریتی است. برای مثال، فردی که صرفاً وظایف تخصصی یک پروژه را انجام می‌دهد یا بر اجرای دستورهای مدیران ارشد نظارت می‌کند، لزوماً Senior Manager محسوب نمی‌شود. در مقابل، فردی که مسئول یک واحد مشخص است و بر فعالیت کارکنان حرفه‌ای یا مدیریتی نظارت دارد و در تصمیم‌گیری‌های مهم آن واحد اختیار دارد، می‌تواند در این دسته قرار گیرد؛ مشروط بر اینکه سایر شرایط ICT نیز احراز شود.
گروه سوم، کارکنانی هستند که Specialized Knowledge یا «دانش تخصصی» دارند. این گروه با مدیران و Executives تفاوت دارد و لازم نیست فرد حتماً سمت مدیریتی داشته باشد.
در این مسیر، منظور از Specialized Knowledge، دانش و تخصص ویژه‌ای است که فرد درباره محصولات، خدمات، تحقیقات، تجهیزات، تکنیک‌ها، فرایندها یا رویه‌های شرکت دارد و در سطحی فراتر از دانش معمول موجود در صنعت مربوطه قرار می‌گیرد.
دانش تخصصی می‌تواند مربوط به محصولات یا خدمات شرکت، فناوری‌ها و تجهیزات مورد استفاده، روش‌های تحقیق و توسعه، سیستم‌های اختصاصی، فرایندهای داخلی یا سایر جنبه‌های تخصصی فعالیت شرکت باشد. نکته مهم این است که متقاضی باید بتواند نشان دهد این دانش، واقعاً ویژگی تخصصی دارد و صرفاً دانش عمومی قابل استفاده در شرکت‌های مختلف نیست.
برای مثال، آشنایی با یک نرم‌افزار عمومی، داشتن چند سال سابقه کار یا برخورداری از یک مدرک دانشگاهی به‌تنهایی Specialized Knowledge محسوب نمی‌شود. ارزیابی بر اساس ماهیت دانش فرد، میزان تخصص آن، میزان منحصربه‌فرد یا پیشرفته بودن دانش نسبت به سایر افراد در حوزه مربوطه و اهمیت آن برای فعالیت شرکت انجام می‌شود.
IRCC برای ارزیابی Specialized Knowledge به عواملی مانند سطح بالای تخصص و دانش اختصاصی فرد درباره محصولات، خدمات، فرایندها یا رویه‌های شرکت و میزان آن در مقایسه با افراد دیگر در همان حوزه توجه می‌کند. بنابراین، صرف طولانی بودن سابقه کار در شرکت خارجی، بدون ارائه شواهدی درباره ماهیت تخصصی دانش فرد، الزام ICT را برآورده نمی‌کند.
در پرونده Specialized Knowledge، مدارک باید نشان دهند که دانش فرد مشخصاً به کسب‌وکار و فعالیت شرکت مرتبط است و انتقال او به کانادا برای استفاده از این دانش توجیه دارد. به همین دلیل، شرح دقیق وظایف، سابقه فعالیت روی محصولات یا فرایندهای اختصاصی، آموزش‌های تخصصی، تجربه کار با فناوری یا سیستم‌های اختصاصی شرکت و سایر شواهد مرتبط می‌توانند در اثبات ماهیت این دانش اهمیت داشته باشند.
تفاوت سه گروه ICT و اینکه کدام گروه برای متقاضی مناسب‌تر است؟
سه گروه اصلی ICT از نظر نوع نقش با یکدیگر تفاوت دارند:
گروه | ویژگی اصلی | تمرکز ارزیابی |
Executive | مدیریت در سطح عالی سازمان | اختیار گسترده و مسئولیت سیاست‌گذاری و هدایت سازمان یا بخش اصلی آن |
Senior Manager | مدیریت یک سازمان، بخش یا عملکرد مشخص | مسئولیت مدیریتی، نظارت بر کارکنان و اختیار در تصمیم‌گیری |
Specialized Knowledge Worker | برخورداری از دانش تخصصی مرتبط با شرکت | ماهیت تخصصی و سطح دانش فرد درباره محصولات، خدمات، فناوری‌ها یا فرایندهای شرکت |
بنابراین، مناسب‌ترین گروه برای هر متقاضی بر اساس عنوان شغلی انتخاب نمی‌شود؛ بلکه باید مشخص شود که وظایف واقعی، سطح اختیار و مسئولیت فرد در شرکت خارجی و همچنین موقعیت پیشنهادی او در کانادا با کدام یک از این تعاریف مطابقت دارد.
برای مثال، یک مدیرعامل که واقعاً مسئول هدایت کلی شرکت و تصمیم‌گیری‌های سطح بالا است، ممکن است در گروه Executive قرار گیرد؛ مدیری که مسئول یک واحد مشخص و کارکنان آن است، ممکن است Senior Manager باشد؛ و یک متخصص غیرمدیر که دانش عمیق و اختصاصی درباره فناوری، محصول یا فرایند شرکت دارد، می‌تواند در گروه Specialized Knowledge Worker بررسی شود.
در هر سه حالت، رابطه واجد شرایط میان شرکت خارجی و شرکت کانادایی، سابقه کاری موردنیاز و سایر شرایط ICT نیز باید به‌طور مستقل احراز شود. قرار گرفتن فرد در یکی از این سه گروه به‌تنهایی تضمین‌کننده صدور Work Permit نیست.
شرایط شرکت برای دریافت ویزای ICT کانادا
در برنامه Intra-Company Transferee (ICT)، واجد شرایط بودن فرد به‌تنهایی کافی نیست. شرکت خارجی و شرکت کانادایی نیز باید رابطه تجاری واجد شرایط داشته باشند و شرایط مربوط به فعالیت تجاری و موقعیت شغلی پیشنهادی در کانادا را برآورده کنند. IRCC، ICT را برای انتقال موقت یک کارمند واجد شرایط از یک شرکت خارجی به یک شرکت مرتبط در کانادا در نظر می‌گیرد.
رابطه واجد شرایط میان شرکت خارجی و شرکت کانادایی
یکی از مهم‌ترین الزامات ICT وجود یک رابطه سازمانی واجد شرایط میان شرکت خارجی که فرد در آن مشغول به کار است و شرکت کانادایی است که قرار است او را به کار بگیرد.
این رابطه می‌تواند، بسته به ساختار شرکت‌ها، شامل Parent، Subsidiary، Branch و Affiliate باشد. مفهوم Affiliate نیز در ساختارهای شرکتی می‌تواند شامل شرکت‌هایی باشد که تحت کنترل یک شرکت یا شخص مشترک قرار دارند.
Parent company (شرکت مادر): شرکتی که شرکت دیگر تحت مالکیت یا کنترل آن قرار دارد.
Subsidiary (شرکت تابعه): شرکتی که تحت مالکیت یا کنترل شرکت مادر قرار دارد.
Branch (شعبه): بخشی از همان سازمان تجاری است که در کشور دیگری فعالیت می‌کند و برخلاف subsidiary معمولاً شخصیت حقوقی مستقل از شرکت اصلی ندارد.
Affiliate (شرکت وابسته): شرکت‌هایی هستند که رابطه مالکیتی یا کنترلی مشخصی با یکدیگر دارند؛ برای مثال، دو شرکت می‌توانند هر دو تحت کنترل یک شخص یا شرکت مشترک باشند.
بنابراین، صرف اینکه دو شرکت در یک صنعت فعالیت می‌کنند، با یکدیگر قرارداد تجاری دارند، مشتری یا تأمین‌کننده یکدیگر هستند یا نام تجاری مشابهی دارند، لزوماً به معنای وجود رابطه سازمانی لازم برای ICT نیست. رابطه میان دو شرکت باید با اسناد ثبتی، مالکیت، ساختار سهام، اسناد شرکتی و سایر مدارک قابل اتکا اثبات شود.
اثبات وجود واقعی شرکت و فعالیت تجاری
پرونده ICT باید نشان دهد که شرکت خارجی و شرکت کانادایی، متناسب با شرایط پرونده، کسب‌وکار واقعی و فعالیت تجاری قابل اثبات دارند. بنابراین، صرف ثبت یک شرکت در کانادا به‌تنهایی نشان‌دهنده وجود یک فعالیت تجاری واقعی نیست.
مدارک شرکت می‌تواند برای اثبات ماهیت و فعالیت آن شامل اسنادی مانند مدارک ثبت شرکت، ساختار مالکیت، اطلاعات مالی و مالیاتی، قراردادهای تجاری، صورت‌حساب‌ها، اطلاعات مربوط به کارکنان، محل فعالیت، وب‌سایت و سایر شواهد مرتبط با فعالیت واقعی کسب‌وکار باشد.
در ارزیابی رابطه شرکت‌ها نیز باید توجه داشت که وجود یک شرکت تابعه در کانادا، به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که شرکت خارجی در کانادا فعالیت تجاری دارد؛ ماهیت واقعی فعالیت‌ها و رابطه میان نهادهای تجاری باید بر اساس مجموعه شواهد پرونده بررسی شود.
از سوی دیگر، اگر شرکت کانادایی و شرکت خارجی در معاملات میان‌شرکتی با یکدیگر فعالیت داشته باشند، این روابط می‌تواند از نظر مالیاتی نیز مشمول الزامات جداگانه کانادا، از جمله قواعد Transfer Pricing، باشد. این موضوع با معیار مهاجرتی ICT یکسان نیست و نباید الزامات مالیاتی را با الزامات دریافت Work Permit ادغام کرد.
شرایط شرکت کانادایی برای پذیرش نیروی منتقل‌شده
شرکت کانادایی باید واقعاً برای انجام فعالیت تجاری در کانادا فعالیت داشته باشد و موقعیتی که برای کارمند منتقل‌شده ایجاد می‌کند نیز باید با فعالیت واقعی شرکت و ماهیت ICT مطابقت داشته باشد.
در پرونده باید بتوان ارتباط میان شرکت‌ها، فعالیت تجاری شرکت کانادایی و نیاز به انتقال فرد را توضیح و مستند کرد. برای این منظور، اسنادی مانند ساختار سازمانی، اطلاعات فعالیت شرکت، محل کسب‌وکار، اطلاعات کارکنان، اسناد مالی و تجاری و شرح دقیق موقعیت شغلی می‌توانند اهمیت داشته باشند.
همچنین اگر کارفرما مشمول فرآیند Employer Portal باشد، شرکت کانادایی باید اطلاعات پیشنهاد استخدام را از طریق این سامانه به IRCC ارائه کند. Employer Portal برای کارفرمایانی استفاده می‌شود که تحت International Mobility Program ملزم به ارائه Offer of Employment هستند.
شرکت کانادایی همچنین باید بتواند نشان دهد که موقعیت پیشنهادی، یک موقعیت واقعی است و وظایف آن با جایگاه فرد منتقل‌شده در یکی از گروه‌های ICT، یعنی Executive، Senior Manager یا Specialized Knowledge Worker، مطابقت دارد.
شرایط مربوط به شرکت تازه‌تأسیس در کانادا
ICT در برخی شرایط می‌تواند برای راه‌اندازی فعالیت یک شرکت مرتبط در کانادا نیز مورد استفاده قرار گیرد؛ بنابراین جدید بودن شرکت کانادایی به‌تنهایی به معنای رد صلاحیت آن نیست.
با این حال، پرونده یک شرکت تازه‌تأسیس با شرکتی که سال‌ها در کانادا فعالیت داشته، از نظر مدارکی که می‌تواند برای اثبات فعالیت تجاری ارائه کند متفاوت است. در چنین پرونده‌ای باید برنامه و ساختار فعالیت شرکت در کانادا، رابطه آن با شرکت خارجی، محل فعالیت، منابع مالی، ساختار سازمانی، نقش فرد منتقل‌شده و نحوه توسعه عملیات کانادایی به‌طور مستند نشان داده شود.
در واقع، برای یک شرکت تازه‌تأسیس، اهمیت دارد که انتقال فرد به کانادا صرفاً به ایجاد یک شرکت روی کاغذ محدود نباشد و هدف تجاری واقعی و برنامه مشخصی برای فعالیت شرکت در کانادا وجود داشته باشد.
بنابراین، ثبت یک شرکت کانادایی و داشتن مالکیت یا کنترل آن توسط شرکت خارجی، به‌تنهایی برای دریافت ICT کافی نیست. افسر باید بر اساس شواهد پرونده قانع شود که رابطه واجد شرایط میان شرکت‌ها وجود دارد، شرکت کانادایی فعالیت تجاری واقعی یا برنامه معتبر برای ایجاد آن دارد و موقعیت شغلی فرد منتقل‌شده با الزامات ICT مطابقت می‌کند.
شرایط متقاضی برای ویزای ICT کانادا
برای دریافت مجوز کار از مسیر Intra-Company Transferee (ICT)، متقاضی علاوه بر شرایط مربوط به شرکت خارجی و شرکت کانادایی، باید شرایط مربوط به سابقه کاری، سمت و وظایف شغلی و نوع نقش خود را نیز برآورده کند. همچنین مانند سایر متقاضیان Work Permit، باید الزامات عمومی مهاجرتی و پذیرش کانادا را داشته باشد. ارزیابی پرونده صرفاً بر اساس عنوان شغلی انجام نمی‌شود و افسر مهاجرت مجموعه مدارک ارائه‌شده درباره سابقه، وظایف، رابطه استخدامی و موقعیت شغلی پیشنهادی را بررسی می‌کند.
سابقه کار با شرکت خارجی
یکی از الزامات اصلی ICT این است که فرد پیش از انتقال به کانادا، برای یک شرکت خارجی مرتبط با شرکت کانادایی کار کرده باشد. در مسیر ICT، سابقه کاری فرد باید رابطه واقعی او با شرکت خارجی را نشان دهد و مشخص کند که انتقال به کانادا در چارچوب یک رابطه درون‌شرکتی انجام می‌شود.
برای متقاضیان Executive، Senior Manager و Specialized Knowledge Worker، IRCC در ارزیابی پرونده به سابقه کاری فرد در شرکت خارجی و ارتباط آن سابقه با موقعیت پیشنهادی در کانادا توجه می‌کند. بنابراین، صرف ارائه یک نامه استخدامی که فقط عنوان شغلی را ذکر کند، لزوماً برای اثبات شرایط ICT کافی نیست.
مدارک قابل استفاده برای اثبات سابقه کاری و وظایف می‌تواند، متناسب با شرایط پرونده، شامل موارد زیر باشد:
- نامه رسمی کارفرما با ذکر سمت، تاریخ شروع به کار و شرح وظایف؛
- قرارداد استخدامی؛
- سوابق پرداخت حقوق و مزایا؛
- اسناد مالیاتی یا بیمه‌ای مرتبط با اشتغال؛
- ساختار سازمانی شرکت؛
- اسناد یا گزارش‌هایی که نقش فرد در پروژه‌ها و فعالیت‌های شرکت را نشان می‌دهد.
مهم است که اطلاعات موجود در این مدارک با یکدیگر و با اطلاعات مربوط به موقعیت شغلی فرد در کانادا مطابقت داشته باشد. تناقض در تاریخ‌های اشتغال، سمت، وظایف یا رابطه استخدامی می‌تواند اعتبار پرونده را تحت تأثیر قرار دهد.
سمت و وظایف متقاضی در شرکت خارجی
سمت و وظایف فرد در شرکت خارجی باید با یکی از گروه‌های مورد پذیرش ICT مطابقت داشته باشد: Executive، Senior Manager یا Specialized Knowledge Worker.
برای مدیران و Executives، تمرکز اصلی بر ماهیت مدیریتی و سطح اختیار فرد است. بنابراین، عنوان‌هایی مانند CEO، Director یا Manager به‌تنهایی تعیین‌کننده نیستند و باید نشان داده شود که فرد واقعاً وظایف مدیریتی مربوط به آن سمت را انجام می‌دهد.
برای کارکنان دارای Specialized Knowledge نیز باید مشخص شود که فرد در شرکت خارجی دانش پیشرفته و تخصصی مرتبط با محصولات، خدمات، تحقیقات، تجهیزات، تکنیک‌ها یا مدیریت شرکت دارد. IRCC برای این گروه، وجود دانش در سطح پیشرفته و دانش اختصاصی شرکت را مورد توجه قرار می‌دهد.
به همین دلیل، شرح وظایف متقاضی در شرکت خارجی باید مشخص، قابل اثبات و متناسب با گروه ICT انتخاب‌شده باشد و از عناوین کلی مانند «مدیریت امور شرکت» یا «ارائه خدمات تخصصی» بدون توضیح دقیق وظایف استفاده نشود.
سمت و وظایف متقاضی در کانادا
موقعیتی که متقاضی قرار است در کانادا داشته باشد نیز باید با شرایط ICT و نقش او در شرکت خارجی سازگار باشد.
در یک پرونده ICT، باید مشخص باشد که فرد پس از انتقال به کانادا دقیقاً چه کاری انجام خواهد داد، چه مسئولیت‌هایی خواهد داشت، در ساختار سازمانی شرکت در چه جایگاهی قرار می‌گیرد و چرا حضور او برای فعالیت شرکت کانادایی ضرورت دارد.
برای یک Executive یا Senior Manager، شرح وظایف باید مسئولیت‌ها و سطح اختیار مدیریتی مورد انتظار در کانادا را نشان دهد. برای Specialized Knowledge Worker نیز باید مشخص شود که فرد چگونه دانش تخصصی خود را در فعالیت شرکت کانادایی به کار خواهد گرفت.
Work Permit صادرشده برای ICT معمولاً Employer-Specific است؛ بنابراین مجوز کار، کارفرمای مشخص و شرایط کار مورد تأیید را تعیین می‌کند.
ارتباط میان شغل قبلی و شغل پیشنهادی در کانادا
یکی از عناصر مهم پرونده ICT، وجود ارتباط منطقی میان سابقه و نقش فرد در شرکت خارجی و موقعیت او در کانادا است.
این ارتباط به این معنا نیست که عنوان شغلی فرد در دو کشور الزاماً باید کاملاً یکسان باشد. ممکن است مسئولیت فرد پس از انتقال به کانادا تغییر کند یا متناسب با ساختار شرکت کانادایی تعریف شود؛ اما باید بتوان توضیح داد که تجربه، مهارت مدیریتی یا دانش تخصصی کسب‌شده در شرکت خارجی چگونه برای انجام وظایف در کانادا مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
برای مثال، اگر فرد به‌عنوان متخصص یک فناوری اختصاصی شرکت خارجی به کانادا منتقل می‌شود، باید ارتباط میان دانش تخصصی او و فعالیت شرکت کانادایی مشخص باشد. به همین ترتیب، اگر فرد به‌عنوان Senior Manager منتقل می‌شود، باید مشخص باشد که تجربه مدیریتی او با مسئولیت‌هایی که در کانادا بر عهده خواهد گرفت ارتباط دارد.
در نتیجه، شرح وظایف شرکت خارجی و شرکت کانادایی نباید دو مجموعه وظیفه کاملاً بی‌ارتباط با یکدیگر باشند؛ بلکه باید یک رابطه حرفه‌ای و تجاری قابل توضیح میان آنها وجود داشته باشد.
شرایط اختصاصی برای Specialized Knowledge
در گروه Specialized Knowledge Worker، صرف داشتن سابقه طولانی، مدرک دانشگاهی یا مهارت حرفه‌ای عمومی برای احراز شرایط کافی نیست.
IRCC Specialized Knowledge را در ارتباط با دانش پیشرفته و دانش اختصاصی شرکت بررسی می‌کند. این دانش می‌تواند درباره محصول، خدمت، تحقیق، تجهیزات، تکنیک‌ها یا مدیریت شرکت باشد.
بنابراین، متقاضی باید بتواند نشان دهد که:
- دانش او در سطح پیشرفته‌ای قرار دارد؛
- این دانش با شرکت و فعالیت‌های آن ارتباط مستقیم دارد؛
- دانش موردنظر، صرفاً دانش عمومی موجود در صنعت نیست؛
- فرد از طریق سابقه کاری خود این دانش را به دست آورده است؛
- موقعیت پیشنهادی در کانادا به استفاده از همین دانش تخصصی مرتبط است.
برای اثبات این موضوع، شرح دقیق وظایف، سوابق پروژه‌ها، آموزش‌های تخصصی، تجربه کار با محصولات یا فناوری‌های اختصاصی و سایر اسناد مرتبط می‌توانند اهمیت داشته باشند.
در واقع، سؤال اصلی در این بخش این نیست که «آیا متقاضی متخصص است؟» بلکه این است که آیا متقاضی دارای دانش پیشرفته و اختصاصی مرتبط با شرکت است و آیا انتقال او به کانادا برای استفاده از این دانش توجیه دارد.
الزامات عمومی دریافت Work Permit
علاوه بر شرایط اختصاصی ICT، متقاضی باید الزامات عمومی دریافت Work Permit و ورود موقت به کانادا را نیز برآورده کند. IRCC تصریح می‌کند که متقاضی باید شرایط لازم برای ورود به کانادا را داشته باشد و در صورت درخواست از خارج کانادا، نشان دهد که در پایان مدت مجاز اقامت، کانادا را ترک خواهد کرد.
Admissibility یا پذیرش‌پذیری:
متقاضی نباید به دلایلی مانند مسائل امنیتی، برخی سوابق کیفری، مسائل پزشکی، ارائه اطلاعات نادرست یا برخی مشکلات مالی، inadmissible شناخته شود. تصمیم درباره پذیرش‌پذیری بر اساس قوانین مهاجرتی کانادا و شرایط فرد اتخاذ می‌شود.
سلامت:
بسته به شرایط فرد، نوع شغل، مدت اقامت و سوابق سفر یا اقامت او، ممکن است انجام معاینه پزشکی لازم باشد. عدم پذیرش پزشکی می‌تواند در موارد مشخص مانع صدور مجوز کار یا ورود به کانادا شود.
سوابق کیفری و امنیتی:
متقاضی باید از نظر کیفری و امنیتی قابل پذیرش باشد. IRCC ممکن است در صورت نیاز گواهی عدم سوءپیشینه یا مدارک دیگری برای بررسی سوابق درخواست کند. برخی سوابق کیفری یا مسائل امنیتی می‌توانند موجب inadmissibility شوند.
توانایی مالی:
متقاضی باید نشان دهد که منابع مالی کافی برای تأمین هزینه‌های خود و اعضای خانواده همراه، در صورت وجود، در طول اقامت در کانادا و همچنین بازگشت به کشور خود را دارد. میزان منابع موردنیاز به عواملی مانند تعداد اعضای خانواده، محل اقامت و نوع برنامه Work Permit بستگی دارد.
قصد اقامت موقت:
از آنجا که Work Permit یک مجوز اقامت موقت است، متقاضی باید افسر را قانع کند که در پایان مدت مجاز اقامت، کانادا را ترک خواهد کرد. داشتن برنامه بلندمدت برای مهاجرت به کانادا لزوماً به‌تنهایی مانع دریافت Work Permit نیست، اما متقاضی همچنان باید الزامات اقامت موقت را برآورده کند و نشان دهد که در صورت عدم تمدید یا تغییر وضعیت قانونی، کانادا را ترک خواهد کرد. IRCC این موضوع را به‌عنوان یکی از شرایط عمومی درخواست Work Permit مطرح می‌کند.
مدارک لازم برای ویزای ICT کانادا
مدارک موردنیاز برای ویزای ICT کانادا را باید بر اساس دو دسته الزامات بررسی کرد: مدارک عمومی درخواست Work Permit و مدارکی که شرایط اختصاصی انتقال درون‌شرکتی را اثبات می‌کنند. IRCC تأکید می‌کند که مدارک موردنیاز بسته به محل درخواست، شرایط متقاضی و نوع Work Permit متفاوت است و در درخواست آنلاین، پس از تکمیل پرسش‌های مربوط به پرونده، یک Personalized Document Checklist برای متقاضی ایجاد می‌شود. بنابراین، فهرست مدارک ICT را نباید یک چک‌لیست ثابت و مستقل از شرایط متقاضی در نظر گرفت.
مدارک هویتی و فرم‌های درخواست
متقاضی باید مدارک هویتی موردنیاز برای درخواست Work Permit را ارائه کند. مهم‌ترین مدرک، پاسپورت معتبر یا سند مسافرتی معتبر است که اطلاعات هویتی متقاضی و اعتبار آن را نشان دهد. IRCC همچنین بسته به روش درخواست، فرم‌های مشخصی را برای درخواست Work Permit تعیین کرده است.
برای درخواست از خارج کانادا، فرم اصلی Application for Work Permit Made Outside of Canada (IMM 1295) است. در کنار آن، بسته به شرایط فرد، فرم‌هایی مانند Family Information (IMM 5707)، Statutory Declaration of Common-Law Union (IMM 5409)، Use of a Representative (IMM 5476) و Authority to Release Personal Information to a Designated Individual (IMM 5475) ممکن است موردنیاز باشند.
برای درخواست از داخل کانادا، فرم اصلی Application to Change Conditions, Extend my Stay or Remain in Canada as a Worker (IMM 5710) است. IRCC در درخواست‌های آنلاین، فهرست مدارک شخصی‌سازی‌شده را پس از شروع درخواست در اختیار متقاضی قرار می‌دهد.
مدارک مربوط به سابقه کار متقاضی
از آنجا که ICT بر انتقال یک کارمند از شرکت خارجی مرتبط به شرکت کانادایی استوار است، مدارک مربوط به سابقه کار متقاضی اهمیت زیادی دارند.
این مدارک باید بتوانند رابطه استخدامی، مدت اشتغال، سمت و وظایف واقعی فرد را نشان دهند. بسته به شرایط پرونده، می‌توان از مدارکی مانند موارد زیر استفاده کرد:
- نامه رسمی شرکت خارجی با ذکر سمت، تاریخ شروع به کار و شرح وظایف؛
- قرارداد استخدامی و سوابق استخدام؛
- سوابق پرداخت حقوق؛
- اسناد مالیاتی یا بیمه‌ای مرتبط با اشتغال؛
- رزومه حرفه‌ای؛
- اسناد پروژه‌ها یا فعالیت‌هایی که نقش فرد در شرکت را نشان می‌دهند.
IRCC در الزامات عمومی Work Permit، برای اثبات واجد شرایط بودن فرد برای شغل، مدارکی مانند رزومه، سابقه کاری و مدارک تحصیلی یا حرفه‌ای مرتبط با شغل را از جمله مدارکی می‌داند که ممکن است موردنیاز باشند.
در پرونده ICT، این مدارک باید با سایر اطلاعات پرونده، از جمله سمت فرد در شرکت خارجی و موقعیت پیشنهادی در کانادا، سازگار باشند.
مدارک مربوط به سمت مدیریتی یا اجرایی
اگر متقاضی به‌عنوان Executive یا Senior Manager منتقل می‌شود، مدارک پرونده باید ماهیت واقعی نقش مدیریتی او را نشان دهند.
از جمله مدارک قابل استفاده می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- نامه شرکت خارجی با شرح دقیق وظایف مدیریتی؛
- نمودار سازمانی شرکت و جایگاه فرد در آن؛
- مدارک مربوط به کارکنانی که مستقیماً یا غیرمستقیم تحت نظارت فرد قرار دارند؛
- اسناد مربوط به اختیار استخدام، اخراج، ارتقا یا ارزیابی کارکنان؛
- اسناد تصمیم‌گیری‌های مدیریتی؛
- شرح مسئولیت‌های فرد در مدیریت یک واحد، بخش یا عملکرد سازمان.
عنوان‌هایی مانند CEO، Director یا Manager به‌تنهایی اثبات‌کننده شرایط مدیریتی ICT نیستند. مدارک باید نشان دهند که فرد در عمل وظایف و سطح اختیاری متناسب با تعریف Executive یا Senior Manager را داشته است.
مدارک اثبات Specialized Knowledge
برای متقاضیانی که از طریق Specialized Knowledge اقدام می‌کنند، مدارک باید ماهیت تخصصی دانش فرد و ارتباط آن با شرکت را اثبات کنند.
این مدارک می‌توانند شامل موارد زیر باشند:
- شرح دقیق دانش و تخصص فرد؛
- سوابق کاری مرتبط با محصولات یا خدمات شرکت؛
- اسناد مربوط به فناوری، سیستم، تجهیزات یا فرایندهای اختصاصی؛
- مدارک آموزش‌های تخصصی که توسط شرکت ارائه شده است؛
- سوابق پروژه‌های تخصصی؛
- مستندات مربوط به نقش فرد در توسعه یا اجرای محصولات و فرایندهای شرکت؛
- توضیح شرکت درباره اهمیت دانش فرد برای فعالیت شرکت کانادایی.
هدف این مدارک این است که نشان دهند دانش متقاضی صرفاً یک مهارت عمومی در بازار کار نیست، بلکه دانش پیشرفته و اختصاصی مرتبط با شرکت است و انتقال فرد به کانادا به استفاده از همین دانش مربوط می‌شود.
مدارک اثبات رابطه شرکت خارجی و شرکت کانادایی
یکی از مهم‌ترین بخش‌های پرونده ICT، اثبات رابطه واجد شرایط میان شرکت خارجی و شرکت کانادایی است.
بسته به ساختار شرکت‌ها، مدارکی مانند موارد زیر می‌توانند برای اثبات این رابطه استفاده شوند:
- اسناد ثبت شرکت‌ها؛
- اساسنامه و مدارک تأسیس؛
- اسناد مالکیت و سهام؛
- نمودار ساختار مالکیت شرکت‌ها؛
- اسناد مربوط به Parent یا Subsidiary بودن شرکت‌ها؛
- مدارک مربوط به Branch؛
- اسناد اثبات‌کننده Affiliate بودن شرکت‌ها؛
- صورت‌های مالی و اسناد شرکتی؛
- اسناد رسمی مربوط به کنترل یا مالکیت شرکت‌ها.
مدارک باید به‌گونه‌ای باشند که رابطه میان شرکت خارجی و نهاد کانادایی را به‌صورت روشن و قابل بررسی نشان دهند. صرف وجود یک قرارداد تجاری یا همکاری میان دو شرکت، لزوماً رابطه سازمانی لازم برای ICT را اثبات نمی‌کند.
مدارک مربوط به موقعیت شغلی در کانادا
متقاضی باید بتواند نشان دهد که موقعیت شغلی پیشنهادی در کانادا واقعی است و با شرایط ICT مطابقت دارد.
از جمله اطلاعات و مدارک مهم این بخش عبارت‌اند از:
عنوان شغلی (Job Title): عنوان دقیق موقعیتی که فرد در کانادا خواهد داشت.
شرح وظایف (Job Description): شرح دقیق مسئولیت‌ها و وظایف فرد در شرکت کانادایی.
ساختار سازمانی (Organizational Structure): جایگاه فرد در ساختار شرکت و در صورت لزوم، افرادی که به او گزارش می‌دهند یا فردی که متقاضی به او گزارش خواهد داد.
حقوق و مزایا (Salary and Benefits): میزان حقوق و شرایط جبران خدمات برای موقعیت پیشنهادی.
شرایط استخدام: اطلاعات مربوط به محل کار، شرایط و مدت استخدام و سایر جزئیات پیشنهاد شغلی.
برای درخواست‌های LMIA-exempt، متقاضی معمولاً باید Offer of Employment Number را که کارفرما پس از ارسال اطلاعات پیشنهاد استخدام از طریق Employer Portal دریافت می‌کند، در درخواست Work Permit ارائه کند. IRCC این شماره را برای درخواست Work Permit در فهرست مدارک اثبات استخدام در کانادا قرار داده است.
رزومه و مدارک تحصیلی و حرفه‌ای
رزومه باید سابقه شغلی متقاضی را به‌صورت منسجم و مطابق با اطلاعات سایر مدارک پرونده نشان دهد.
بسته به نوع موقعیت شغلی و الزامات آن، مدارک زیر نیز ممکن است موردنیاز باشند:
- مدارک تحصیلی؛
- گواهی‌های حرفه‌ای؛
- مجوزهای شغلی، در صورت regulated بودن شغل؛
- گواهی‌های آموزشی و تخصصی؛
- سوابق کاری مرتبط.
IRCC تصریح می‌کند که برای اثبات واجد شرایط بودن فرد برای شغل، بسته به موقعیت، ممکن است مدارکی مانند مدرک تحصیلی، گواهی حرفه‌ای یا سابقه کاری مرتبط موردنیاز باشد.
مدارک پزشکی، سوءپیشینه و ترجمه مدارک در صورت نیاز
بسته به شرایط متقاضی، ممکن است معاینه پزشکی لازم باشد. همچنین IRCC ممکن است برای بررسی سوابق کیفری، مدارک یا گواهی‌های مربوط به سابقه کیفری را درخواست کند.
اگر متقاضی در کشوری غیر از کشور تابعیت خود درخواست می‌دهد، ممکن است لازم باشد مدرک وضعیت اقامت قانونی در آن کشور نیز ارائه شود.
مدارکی که به زبان انگلیسی یا فرانسوی نیستند نیز ممکن است نیازمند ترجمه باشند. الزامات دقیق ترجمه می‌تواند به محل درخواست و دستورالعمل مربوط به پرونده بستگی داشته باشد؛ بنابراین باید دستورالعمل دفتر ویزای مسئول پرونده نیز بررسی شود.
همچنین اگر متقاضی مشمول بیومتریک باشد، باید اثر انگشت و عکس بیومتریک را طبق دستور IRCC ارائه کند. در چنین شرایطی، در فرآیند درخواست خارج از کانادا معمولاً نیازی به ارائه عکس کاغذی جداگانه وجود ندارد.
چک‌لیست فرم‌ها و مدارک رسمی IRCC برای ویزای ICT کانادا
فهرست زیر مهم‌ترین فرم‌ها و مدارکی را نشان می‌دهد که در یک پرونده Work Permit از مسیر ICT ممکن است مطرح شوند. این جدول جایگزین چک‌لیست شخصی‌سازی‌شده IRCC نیست؛ زیرا IRCC در درخواست آنلاین، بر اساس پاسخ‌های متقاضی فهرست اختصاصی مدارک ایجاد می‌کند.
فرم یا مدرک | ارائه‌دهنده | کاربرد |
IMM 1295 | متقاضی خارج از کانادا | درخواست Work Permit از خارج کانادا |
IMM 5710 | متقاضی واجد شرایط داخل کانادا | درخواست یا تمدید/تغییر شرایط Work Permit از داخل کانادا |
IMM 5488 | متقاضی خارج از کانادا | Document Checklist برای درخواست Work Permit خارج از کانادا |
IMM 5707 | متقاضی مشمول | Family Information |
IMM 5409 | متقاضی مشمول | اثبات Common-Law Union |
IMM 5476 | متقاضی مشمول | معرفی یا تغییر نماینده مجاز |
IMM 5475 | متقاضی مشمول | اجازه دسترسی فرد تعیین‌شده به اطلاعات پرونده |
Offer of Employment Number | کارفرمای کانادایی | اثبات پیشنهاد استخدام در پرونده LMIA-exempt |
مدارک Employer Portal | کارفرمای کانادایی | ثبت Offer of Employment و اطلاعات استخدام |
نامه کارفرما | شرکت خارجی و/یا کانادایی | اثبات سابقه، سمت، وظایف و شرایط انتقال |
اسناد مالکیت و ساختار شرکت‌ها | شرکت خارجی و کانادایی | اثبات رابطه واجد شرایط میان دو شرکت |
شرح موقعیت شغلی در کانادا | کارفرمای کانادایی | اثبات عنوان، وظایف و جایگاه شغلی |
مدارک سابقه کار | متقاضی/شرکت خارجی | اثبات سابقه و وظایف در شرکت خارجی |
مدارک Specialized Knowledge | متقاضی/شرکت خارجی | اثبات دانش پیشرفته و اختصاصی |
رزومه و مدارک تحصیلی/حرفه‌ای | متقاضی | اثبات صلاحیت برای موقعیت شغلی |
مدارک پزشکی یا سوءپیشینه، در صورت درخواست | متقاضی | بررسی admissibility |
در حال حاضر، IRCC IMM 1295 را برای درخواست Work Permit از خارج کانادا و IMM 5710 را برای درخواست از داخل کانادا تعیین کرده است.
همچنین IMM 5488 چک‌لیست درخواست Work Permit از خارج کانادا است؛ اما در درخواست آنلاین، متقاضی معمولاً یک چک‌لیست شخصی‌سازی‌شده دریافت می‌کند و لازم نیست نسخه PDF عمومی IMM 5488 را به‌عنوان چک‌لیست جداگانه ارسال کند.
برای پرونده ICT، علاوه بر فرم‌های عمومی Work Permit، Offer of Employment Number و مدارک مربوط به Employer Portal اهمیت ویژه‌ای دارند؛ زیرا ICT در گروه Work Permitهای معاف از LMIA قرار می‌گیرد و کارفرمای کانادایی، در موارد مشمول، باید پیشنهاد استخدام را از طریق Employer Portal ثبت کند.
فرآیند دریافت ویزای ICT کانادا چگونه است؟
فرآیند دریافت مجوز کار از طریق ICT کانادا از بررسی شرایط شرکت‌ها و کارمند شروع می‌شود و پس از ثبت پیشنهاد شغلی در سیستم Employer Portal، ارسال درخواست Work Permit به IRCC، انجام بیومتریک و بررسی پرونده ادامه پیدا می‌کند. در مسیر معمول ICT، بخش مهمی از فرآیند پیش از ثبت درخواست کارمند توسط کارفرمای کانادایی انجام می‌شود؛ بنابراین هماهنگی میان شرکت کانادایی و متقاضی اهمیت زیادی دارد.
هزینه ویزای ICT کانادا در ۲۰۲۶
هزینه دریافت ویزای ICT کانادا به این موضوع بستگی دارد که کدام هزینه‌ها در پرونده متقاضی و کارفرما اعمال می‌شوند. از آنجا که ICT در مسیر معمول خود یک Employer-Specific Work Permit محسوب می‌شود، هزینه Open Work Permit Holder معمولاً در پرونده متقاضی وجود ندارد. هزینه‌های اصلی را می‌توان به شکل زیر خلاصه کرد:
نوع هزینه | مبلغ | پرداخت‌کننده |
Work Permit Processing Fee | 155 دلار کانادا | متقاضی |
Biometrics | 85 دلار کانادا برای هر فرد | متقاضی، در صورت نیاز |
Employer Compliance Fee | 230 دلار کانادا | کارفرمای کانادایی، در صورت مشمول بودن |
Open Work Permit Holder Fee | 100 دلار کانادا | فقط متقاضیان Open Work Permit |
طبق جدول رسمی هزینه‌های IRCC، هزینه پردازش Work Permit در سال ۲۰۲۶ برای هر نفر 155 دلار کانادا است. هزینه بیومتریک نیز برای یک متقاضی واجد شرایط 85 دلار و برای خانواده‌ای که هم‌زمان درخواست می‌دهند حداکثر 170 دلار است.
در مسیرهای مشمول Employer Compliance Regime، کارفرمای کانادایی باید 230 دلار کانادا بابت Employer Compliance Fee پرداخت کند. این هزینه متعلق به کارفرماست و با هزینه 155 دلاری درخواست Work Permit متقاضی تفاوت دارد. البته برخی کارفرمایان یا موقعیت‌های شغلی ممکن است طبق مقررات از این هزینه معاف باشند.
هزینه 100 دلاری Open Work Permit Holder فقط زمانی دریافت می‌شود که متقاضی برای Open Work Permit اقدام کند و علاوه بر هزینه 155 دلاری Work Permit است. بنابراین نباید این مبلغ را به‌عنوان یکی از هزینه‌های معمول ICT معرفی کرد؛ زیرا ICT معمولاً به Employer-Specific Work Permit منتهی می‌شود.
در نتیجه، برای یک متقاضی مجرد که از مسیر معمول ICT اقدام می‌کند و مشمول بیومتریک است، هزینه‌های مستقیم مربوط به درخواست متقاضی معمولاً 240 دلار کانادا خواهد بود؛ یعنی 155 دلار هزینه Work Permit به‌علاوه 85 دلار هزینه بیومتریک. در صورت مشمول بودن کارفرما، 230 دلار Employer Compliance Fee نیز جداگانه توسط شرکت کانادایی پرداخت می‌شود.
لازم است توجه شود که ویزای ورود به کانادا (TRV) یا eTA در صورت نیاز، موضوعی جدا از Work Permit است. با این حال، اگر متقاضی خارج از کانادا برای Work Permit اقدام کند، IRCC اعلام کرده است که در صورت نیاز، ویزای ورود یا eTA متناسب با تابعیت فرد هم‌زمان با صدور مجوز مربوطه صادر می‌شود و برای آن درخواست جداگانه یا هزینه اضافی پرداخت نمی‌شود.
مدت اعتبار ویزای ICT کانادا چقدر است؟
مدت اعتبار «ویزای ICT» در واقع به مدت اعتبار Work Permit صادرشده برای متقاضی مربوط می‌شود. ICT یک مسیر موقت برای انتقال نیروی واجد شرایط درون یک شرکت به کانادا است و مدت مجوز کار آن به نوع موقعیت شغلی، وضعیت شرکت کانادایی، مدت پیشنهادی استخدام و سایر محدودیت‌های پرونده بستگی دارد. IRCC نیز تصریح می‌کند که مدت Work Permit می‌تواند تحت تأثیر شرایط شغل و محدودیت‌های مربوط به اعتبار مدارک فرد قرار گیرد.
مدت اعتبار Work Permit برای مدیران و Executives
در مسیر معمول ICT، Executives و Senior Managers می‌توانند در مجموع تا ۷ سال از مجوزهای کار ICT استفاده کنند. برای یک شرکت کانادایی که از قبل فعالیت تجاری واجد شرایط دارد، مجوز اولیه می‌تواند تا ۳ سال صادر شود و در صورت ادامه شرایط برنامه، امکان تمدید آن وجود دارد.
با این حال، این عدد به معنی صدور خودکار مجوز ۳ ساله یا تضمین ۷ سال اقامت نیست. افسر IRCC مدت مجوز را بر اساس شرایط واقعی پرونده تعیین می‌کند و تمدید نیز مستلزم آن است که همچنان شرایط ICT، رابطه واجد شرایط میان شرکت‌ها و شرایط شغلی برقرار باشد.
مدت اعتبار Work Permit برای Specialized Knowledge Workers
برای Specialized Knowledge Workers، حداکثر مدت تجمعی استفاده از مسیر ICT معمولاً ۵ سال است. در پرونده‌های واجد شرایط، مجوز اولیه می‌تواند برای دوره‌ای تا ۳ سال صادر شود و در صورت ادامه شرایط، تمدید امکان‌پذیر است.
این محدودیت به کل مدت مجوزهای ICT مربوط به این دسته ارتباط دارد و نباید آن را با مدت اعتبار یک مجوز خاص اشتباه گرفت. همچنین داشتن دانش تخصصی به‌تنهایی باعث نمی‌شود متقاضی بتواند تا سقف پنج سال مجوز دریافت کند؛ هر درخواست تمدید باید همچنان واجد شرایط بودن فرد، شغل و شرکت را نشان دهد.
تفاوت اعتبار اولیه و امکان تمدید
مدت اعتبار اولیه Work Permit با حداکثر مدت قابل استفاده از مسیر ICT یکسان نیست. برای مثال، ممکن است یک متقاضی واجد شرایط برای مدت مشخصی مجوز اولیه دریافت کند و سپس در صورت ادامه شرایط، برای تمدید اقدام کند.
درخواست تمدید باید پیش از پایان اعتبار مجوز فعلی انجام شود و متقاضی همچنان باید شرایط قانونی کار موقت و شرایط برنامه مربوطه را داشته باشد. IRCC تأکید می‌کند که Work Permit را نمی‌توان بیش از اعتبار پاسپورت صادر کرد؛ بنابراین اگر پاسپورت متقاضی زودتر منقضی شود، این موضوع می‌تواند مدت مجوز صادرشده را محدود کند.
همچنین تمدید به‌صورت خودکار انجام نمی‌شود. در هر درخواست، IRCC باید احراز کند که شرایط لازم برای ادامه کار وجود دارد و کارفرما و پیشنهاد شغلی همچنان مطابق الزامات برنامه هستند.
محدودیت مدت اقامت در مسیر ICT
محدودیت‌های ۵ و ۷ ساله باید به‌عنوان سقف استفاده از مسیر ICT برای دسته مربوطه در نظر گرفته شوند، نه به‌عنوان تضمین مدت اقامت در کانادا. در عمل، Executives و Senior Managers سقف تجمعی ۷ سال و Specialized Knowledge Workers سقف تجمعی ۵ سال دارند.
پس از رسیدن به سقف مربوطه، نمی‌توان صرفاً با ثبت یک درخواست تمدید دیگر، مدت اقامت را تحت همان مسیر ICT افزایش داد. در چنین شرایطی، فرد باید شرایط یک مسیر مهاجرتی یا مجوز کار دیگر را بررسی کند یا در صورت وجود شرایط قانونی مربوط به بازگشت به ICT، الزامات آن را برآورده کند.
این موضوع با ماهیت ICT نیز سازگار است؛ زیرا IRCC، Intra-company Transferee را کارمندی تعریف می‌کند که برای کار موقت در کانادا به یک شرکت مرتبط منتقل می‌شود.
چه عواملی می‌توانند مدت Work Permit را محدود کنند؟
حتی زمانی که متقاضی از نظر تئوری امکان استفاده از مدت بیشتری از ICT را دارد، مدت واقعی Work Permit می‌تواند به دلایل مختلف کوتاه‌تر باشد. مهم‌ترین عوامل عبارت‌اند از:
- اعتبار پاسپورت: Work Permit نمی‌تواند بیشتر از اعتبار پاسپورت متقاضی صادر شود.
- مدت و شرایط پیشنهاد شغلی: مدت استخدام و اطلاعات ثبت‌شده توسط کارفرما در ارزیابی مدت مجوز مؤثر است.
- شرایط شرکت کانادایی و رابطه آن با شرکت خارجی: ادامه رابطه واجد شرایط و شرایط کسب‌وکار باید برای تمدید نیز قابل اثبات باشد.
- دسته ICT: سقف تجمعی برای Executives و Senior Managers با Specialized Knowledge Workers متفاوت است.
- شرایط و محدودیت‌های قانونی متقاضی: متقاضی باید همچنان الزامات اقامت موقت، سلامت، امنیت، سابقه کیفری و سایر شرایط Work Permit را داشته باشد.
- تشخیص افسر مهاجرت: مدت مجوز صادرشده در نهایت به تصمیم IRCC و شرایط پرونده بستگی دارد و صرف واجد شرایط بودن برای ICT به معنی صدور مجوز برای حداکثر مدت ممکن نیست.
بنابراین در سال ۲۰۲۶، برای بیان مدت اعتبار ICT نباید یک عدد واحد را برای همه متقاضیان ذکر کرد. برای Executives و Senior Managers سقف تجمعی معمول ۷ سال و برای Specialized Knowledge Workers سقف تجمعی معمول ۵ سال است؛ اما مدت مجوز اولیه و هر تمدید، جداگانه و بر اساس شرایط پرونده تعیین می‌شود.
تمدید ویزای ICT کانادا
از آنجا که ICT در مسیر معمول خود به یک Employer-Specific Work Permit منتهی می‌شود، در صورت ادامه داشتن شرایط لازم، امکان تمدید مجوز کار وجود دارد. با این حال، تمدید به‌صورت خودکار انجام نمی‌شود و متقاضی و کارفرما باید در زمان تمدید همچنان شرایط برنامه و الزامات مربوط به استخدام نیروی خارجی را داشته باشند.
آیا Work Permit مربوط به ICT قابل تمدید است؟
بله. اگر شرایط ICT همچنان برقرار باشد، دارنده Work Permit می‌تواند برای تمدید مجوز کار خود اقدام کند. IRCC توصیه می‌کند درخواست تمدید یا تغییر شرایط Work Permit حداقل ۳۰ روز پیش از تاریخ انقضای مجوز فعلی ارسال شود.
در زمان بررسی تمدید، IRCC دوباره شرایط پرونده را بررسی می‌کند؛ بنابراین صرف اینکه متقاضی قبلاً Work Permit ICT دریافت کرده است، به معنی تضمین تمدید آن نیست. رابطه واجد شرایط میان شرکت‌ها، ادامه فعالیت شرکت کانادایی، موقعیت شغلی و شرایط خود متقاضی باید همچنان قابل اثبات باشد.
شرایط تمدید برای شرکت و کارمند
برای تمدید، شرکت کانادایی باید همچنان شرایط لازم برای استخدام نیروی خارجی در چارچوب IMP را داشته باشد و موقعیت شغلی نیز باید با شرایط مجوز کار و Offer of Employment مطابقت داشته باشد.
از طرف متقاضی نیز باید نشان داده شود که همچنان برای شغل موردنظر واجد شرایط است و شرایط مربوط به Work Permit و اقامت موقت را دارد. اگر شرایط اساسی استخدام مانند شغل، کارفرما یا محل کار تغییر کرده باشد، ممکن است به‌جای یک تمدید ساده، درخواست تغییر شرایط یا صدور Work Permit جدید لازم باشد.
در پرونده‌های ICT، به‌ویژه باید توجه داشت که ماهیت رابطه میان شرکت خارجی و شرکت کانادایی و نقش متقاضی در شرکت کانادایی باید با اطلاعات ارائه‌شده در پرونده اولیه و الزامات ICT سازگار باقی بماند.
نقش ادامه فعالیت شرکت کانادایی
ادامه فعالیت واقعی شرکت کانادایی در زمان تمدید اهمیت زیادی دارد. شرکت باید همچنان کسب‌وکار واجد شرایط خود را در کانادا ادامه دهد و بتواند نشان دهد که موقعیت شغلی موردنظر همچنان واقعی و موردنیاز است.
به همین دلیل، در زمان تمدید ممکن است مدارکی درباره فعالیت تجاری شرکت، ساختار سازمانی، قراردادها یا فعالیت‌های تجاری، وضعیت مالی، کارکنان و نقش متقاضی در شرکت مورد نیاز باشد. هدف از این مدارک، اثبات این است که شرایطی که مبنای انتقال درون‌شرکتی قرار گرفته بود همچنان وجود دارد و اشتغال متقاضی صرفاً روی کاغذ نیست.
تمدید Offer of Employment و اقدامات Employer Portal
در پرونده‌های ICT که مشمول Employer Portal هستند، کارفرما باید اقدامات لازم مربوط به پیشنهاد استخدام را برای درخواست جدید انجام دهد. IRCC تصریح می‌کند که برای هر درخواست Work Permit جدید در یک موقعیت LMIA-exempt، در مواردی که ارسال Offer از طریق Employer Portal الزامی است، کارفرما باید Offer of Employment را از طریق این سامانه ثبت کند و در صورت مشمول بودن، Employer Compliance Fee را نیز بپردازد.
پس از ارسال موفق Offer، سامانه یک Offer of Employment Number صادر می‌کند که با حرف A و هفت رقم شروع می‌شود. این شماره باید در اختیار کارمند قرار گیرد تا در درخواست Work Permit خود استفاده کند. IRCC در دستورالعمل به‌روز سپتامبر ۲۰۲۶ نیز تأکید کرده است که کارمند می‌تواند پس از دریافت این شماره درخواست Work Permit خود را ثبت کند و لازم نیست منتظر «تأیید جداگانه» Offer بماند.
در صورتی که شرایط Offer تغییر کرده باشد، فرآیند می‌تواند متفاوت شود. برای مثال، IRCC اعلام کرده است که اگر Work Permit قبلی قبلاً تأیید شده باشد و کارفرما بخواهد تغییراتی در Offer ایجاد کند، ممکن است لازم باشد یک Offer جدید در Employer Portal ثبت شود و در صورت مشمول بودن، Employer Compliance Fee دوباره پرداخت شود.
بنابراین تمدید ICT صرفاً به معنای ارسال دوباره درخواست توسط کارمند نیست؛ کارفرمای کانادایی نیز باید بخش مربوط به Offer of Employment را در موارد مشمول، مطابق فرآیند Employer Portal انجام دهد.
Maintained Status هنگام تمدید Work Permit
یکی از مهم‌ترین مزایای ارسال به‌موقع درخواست تمدید، برخورداری از Maintained Status است. اگر متقاضی پیش از منقضی شدن Work Permit فعلی برای تمدید اقدام کند، می‌تواند در کانادا بماند و تا زمان تصمیم‌گیری IRCC، تحت شرایط مجوز قبلی به کار خود ادامه دهد.
برای دارنده ICT که مجوز او Employer-Specific است، این موضوع به این معناست که در دوره Maintained Status باید همچنان برای همان کارفرما، همان شغل و همان محل کار طبق شرایط مجوز قبلی کار کند. صرف ارسال درخواست تمدید، اجازه تغییر خودکار به یک کارفرمای دیگر یا شغل جدید را ایجاد نمی‌کند.
همچنین برای برخورداری از Maintained Status، درخواست باید قبل از انقضای Work Permit توسط IRCC دریافت شده باشد. در درخواست آنلاین، IRCC زمان دریافت را بر اساس زمان ثبت درخواست در سیستم و با توجه به UTC محاسبه می‌کند؛ بنابراین بهتر است ثبت درخواست به آخرین ساعات روز موکول نشود.
در طول Maintained Status، متقاضی باید در کانادا بماند تا بتواند بر اساس شرایط اعلام‌شده از حق ادامه کار استفاده کند. خروج از کانادا می‌تواند بر امکان ادامه کار پس از بازگشت تأثیر بگذارد و باید پیش از سفر، شرایط ورود مجدد و وضعیت مجوز کار بررسی شود.
آیا همسر و فرزندان متقاضی ICT می‌توانند به کانادا بیایند؟
بله. در صورت واجد شرایط بودن، همسر یا Common-law Partner و فرزندان وابسته دارنده Work Permit می‌توانند برای همراهی او به کانادا اقدام کنند. با این حال، نوع وضعیت مهاجرتی هر عضو خانواده جداگانه تعیین می‌شود و همراهی با متقاضی ICT به‌معنای صدور خودکار Work Permit یا ویزای ورود برای اعضای خانواده نیست. قوانین مربوط به Open Work Permit اعضای خانواده نیز از ۲۱ ژانویه ۲۰۲۵ تغییر کرده و باید بر اساس شرایط فعلی متقاضی اصلی و شغل او بررسی شود.
همسر یا Common-law Partner متقاضی ICT می‌تواند در صورت داشتن شرایط لازم، برای دریافت Open Work Permit اقدام کند؛ اما صرف داشتن Work Permit از نوع ICT به‌تنهایی برای دریافت OWP کافی نیست.
بر اساس دستورالعمل فعلی IRCC، برای همسران برخی از High-Skilled Workers امکان دریافت Open Work Permit همچنان وجود دارد. در حالت عمومی، متقاضی اصلی باید دارای Work Permit معتبر یا تأییدیه صدور Work Permit باشد و شرایط مربوط به شغل و مدت اعتبار مجوز کار را داشته باشد. همسر نیز باید رابطه واقعی با متقاضی اصلی و شرایط عمومی دریافت Work Permit را اثبات کند.
بنابراین برای یک متقاضی ICT، کد NOC و TEER شغل واقعی در کانادا اهمیت دارد. نمی‌توان صرفاً بر اساس عنوان ICT یا عنوان‌هایی مانند مدیر، مدیرعامل یا متخصص فناوری اطلاعات، دریافت Open Work Permit برای همسر را قطعی دانست.
از ژانویه ۲۰۲۵، دامنه واجد شرایط بودن همسران کارگران خارجی برای Open Work Permit محدودتر شده است. طبق دستورالعمل فعلی IRCC، همسر یا Common-law Partner یک نیروی کار High-Skilled در صورتی می‌تواند واجد شرایط باشد که شرایط مربوط به شغل متقاضی اصلی، مدت اعتبار Work Permit و سایر الزامات تعیین‌شده توسط IRCC را داشته باشد. برخی مشاغل TEER 0 و 1 و همچنین گروه‌های مشخصی از TEER 2 و 3 در این مقررات قرار می‌گیرند.
در نتیجه، اگر متقاضی ICT در کانادا در یک شغل واجد شرایط قرار داشته باشد، همسر او می‌تواند برای Open Work Permit درخواست دهد؛ اما باید شرایط پرونده در زمان درخواست با دستورالعمل جاری IRCC مطابقت داشته باشد. اگر همسر واجد شرایط OWP نباشد، ممکن است بتواند از طریق نوع دیگری از Work Permit یا به‌عنوان Visitor یا Student برای ورود به کانادا اقدام کند.
فرزندان وابسته متقاضی ICT می‌توانند در صورت دریافت وضعیت مناسب اقامت موقت، همراه والدین خود به کانادا بیایند و در شرایط مقرر تحصیل کنند. برای تحصیل کودکان، تفاوت میان Visitor Status و Study Permit اهمیت دارد.
طبق دستورالعمل فعلی IRCC، کودک خردسالی که در کانادا و در مقطع پیش‌دبستانی، ابتدایی یا متوسطه تحصیل می‌کند و همراه والد خود است که مجاز به کار یا تحصیل در کانادا است، در برخی شرایط می‌تواند بدون Study Permit تحصیل کند. با این حال، اگر کودک از خارج از کانادا برای تحصیل بیش از ۶ ماه وارد کانادا شود، معمولاً به Study Permit نیاز دارد.
بنابراین وضعیت تحصیلی فرزند باید بر اساس سن، محل درخواست، مدت دوره تحصیلی و شرایط اقامت او بررسی شود و صرف همراه بودن با دارنده ICT به‌معنای معافیت همیشگی از Study Permit نیست.
اعضای خانواده برای ورود به کانادا باید سند ورود متناسب با تابعیت و شرایط سفر خود داشته باشند. برای بسیاری از اتباع خارجی، این سند Visitor Visa (TRV) است؛ در حالی که اتباع کشورهای معاف از ویزا در شرایط مربوط به سفر هوایی معمولاً به eTA نیاز دارند.
اگر یکی از اعضای خانواده برای Work Permit یا Study Permit تأیید شود، IRCC بسته به تابعیت او ممکن است ویزای ورود یا eTA موردنیاز را نیز صادر کند. با این حال، Visitor Visa، eTA و Work Permit سه مفهوم متفاوت هستند و داشتن یکی از آنها لزوماً به معنای داشتن دیگری نیست.
اعضای خانواده نیز باید شرایط ورود و اقامت موقت خود را داشته باشند. در پرونده‌های خانوادگی، متقاضیان باید درخواست‌ها و مدارک مربوط به وضعیت خود را مطابق دستورالعمل IRCC ارائه کنند؛ هر عضو خانواده نیز اصولاً درخواست جداگانه خود را تکمیل می‌کند.
مدارک دقیق به نوع درخواست هر عضو خانواده بستگی دارد، اما معمولاً باید رابطه خانوادگی و وضعیت متقاضی اصلی اثبات شود. مهم‌ترین مدارک می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
- پاسپورت معتبر هر یک از اعضای خانواده؛
- سند ازدواج برای همسر یا مدارک اثبات Common-law Relationship در صورت مربوط بودن؛
- شناسنامه یا گواهی تولد فرزندان برای اثبات رابطه والد و فرزند؛
- کپی Work Permit متقاضی اصلی یا Port of Entry Letter of Introduction در صورتی که هنوز وارد کانادا نشده باشد؛
- مدارک مربوط به شغل و وضعیت کاری متقاضی اصلی، در صورت نیاز؛
- مدارک مربوط به درخواست Open Work Permit همسر، در صورت واجد شرایط بودن؛
- Study Permit یا مدارک مربوط به تحصیل فرزند، در صورت نیاز؛
- فرم‌ها، عکس، مدارک مالی و سایر اسناد موردنیاز طبق چک‌لیست شخصی‌سازی‌شده IRCC.
اگر اعضای خانواده هم‌زمان با متقاضی اصلی اقدام کنند، IRCC در شرایط مشخص اجازه می‌دهد درخواست‌ها به‌صورت گروه خانوادگی ارسال شوند؛ در سایر شرایط ممکن است اعضای خانواده لازم باشد پس از ثبت یا تأیید درخواست متقاضی اصلی، به‌صورت جداگانه اقدام کنند. همچنین طبق دستورالعمل IRCC، اعضای خانواده وابسته نباید پیش از متقاضی اصلی وارد کانادا شوند و باید همراه او یا پس از او وارد شوند.
در نتیجه، برای خانواده متقاضی ICT باید میان حق همراهی، اجازه کار، اجازه تحصیل و سند ورود به کانادا تفاوت قائل شد. همسر ممکن است واجد شرایط Open Work Permit باشد، اما این موضوع به‌صورت خودکار از داشتن ICT ناشی نمی‌شود و باید بر اساس مقررات جاری IRCC و به‌ویژه شغل و TEER متقاضی اصلی بررسی شود. فرزندان نیز می‌توانند همراه خانواده باشند، اما شرایط Study Permit یا تحصیل بدون آن برای هر پرونده باید جداگانه بررسی شود.
آیا با ویزای ICT کانادا می‌توان اقامت دائم گرفت؟
بله، سابقه کار در کانادا با Work Permit مربوط به ICT می‌تواند در بعضی مسیرهای اقامت دائم مؤثر باشد؛ اما خود ICT یک برنامه مهاجرتی برای دریافت اقامت دائم نیست. به بیان دقیق‌تر، باید میان مسیر مجوز کار (Work Permit Pathway) و مسیر اقامت دائم (Permanent Residence Pathway) تفاوت قائل شد.
ICT به فرد اجازه می‌دهد برای یک شرکت واجد شرایط مرتبط با شرکت خارجی در کانادا کار کند، اما برای تبدیل وضعیت موقت به اقامت دائم، متقاضی باید به‌صورت مستقل شرایط یکی از برنامه‌های مهاجرتی فدرال یا استانی را داشته باشد. IRCC نیز برنامه‌های Express Entry و Provincial Nominee Program را به‌عنوان مسیرهای جداگانه برای اقامت دائم معرفی می‌کند.
آیا ICT به‌تنهایی منجر به Permanent Residence می‌شود؟
خیر. دریافت Work Permit از طریق ICT به‌صورت خودکار باعث دریافت اقامت دائم کانادا نمی‌شود. حتی اگر متقاضی چند سال با مجوز ICT در کانادا کار کرده باشد، برای دریافت PR همچنان باید شرایط یک برنامه اقامت دائم را برآورده کند.
بنابراین ICT را باید بیشتر به‌عنوان ابزاری برای ورود قانونی به بازار کار کانادا و کسب سابقه کار کانادایی در نظر گرفت، نه یک برنامه مستقیم مهاجرتی. سابقه کاری ایجادشده از طریق ICT ممکن است بعداً در یک برنامه PR قابل استفاده باشد، اما نتیجه آن به شرایط همان برنامه در زمان درخواست بستگی دارد.
تأثیر سابقه کار کانادایی ICT بر Express Entry
یکی از مهم‌ترین مزایای بالقوه کار با ICT، امکان ایجاد سابقه کار مجاز در کانادا است. اگر شغل متقاضی و سابقه کاری او شرایط برنامه مربوطه را داشته باشد، این سابقه می‌تواند در سیستم Express Entry مورد استفاده قرار گیرد.
با این حال، داشتن Work Permit ICT به‌تنهایی به معنی واجد شرایط بودن برای Express Entry نیست. متقاضی باید ابتدا شرایط یکی از برنامه‌های فدرال تحت Express Entry را داشته باشد و سپس در صورت دریافت دعوت‌نامه، برای اقامت دائم درخواست دهد. IRCC در سیستم Express Entry برنامه‌های فدرال واجد شرایط و همچنین مسیر مرتبط با PNP را به‌صورت جداگانه ارزیابی می‌کند.
بنابراین سابقه کار ICT می‌تواند یکی از اجزای پرونده Express Entry باشد، اما خود Work Permit ICT جایگزین الزامات زبان، تحصیلات، سابقه کار واجد شرایط، امتیاز و سایر شرایط برنامه موردنظر نمی‌شود.
مسیرهای احتمالی از ICT به اقامت دائم
برای دارنده ICT چند مسیر بالقوه وجود دارد و انتخاب مسیر به شرایط فرد بستگی دارد. یکی از مهم‌ترین گزینه‌ها Express Entry است؛ برای مثال، اگر سابقه کار کانادایی فرد شرایط برنامه Canadian Experience Class (CEC) را داشته باشد، ممکن است بتواند از این مسیر وارد سیستم Express Entry شود.
گزینه دیگر Provincial Nominee Program (PNP) است. برخی استان‌ها و مناطق کانادا برنامه‌هایی دارند که برای جذب نیروی کار موردنیاز خود طراحی شده‌اند. در صورت واجد شرایط بودن، فرد می‌تواند از مسیر استانی برای دریافت نامزدی و سپس اقامت دائم اقدام کند. PNP می‌تواند از طریق Express Entry یا از مسیر غیرExpress Entry انجام شود.
همچنین بسته به شرایط فرد، ممکن است در آینده برنامه‌های مهاجرتی دیگری برای او مناسب باشد. بنابراین نباید از ابتدا فرض کرد که تمام دارندگان ICT باید از طریق CEC برای PR اقدام کنند.
نقش Provincial Nominee Programs
استان‌ها و مناطق کانادا می‌توانند از طریق Provincial Nominee Program افرادی را که مهارت‌ها و سابقه موردنیاز آن منطقه را دارند برای اقامت دائم نامزد کنند. دارنده ICT که در کانادا مشغول به کار است، ممکن است در صورت برآورده کردن الزامات یکی از Streamهای استانی واجد شرایط PNP شود.
در مسیر PNP از طریق Express Entry، متقاضی باید هم شرایط Stream استانی و هم شرایط یکی از برنامه‌های فدرال Express Entry را داشته باشد. در صورت دریافت نامزدی استانی، ۶۰۰ امتیاز اضافی CRS دریافت می‌کند که می‌تواند شانس دریافت دعوت‌نامه برای درخواست اقامت دائم را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.
در مقابل، بعضی Streamهای PNP خارج از Express Entry فعالیت می‌کنند. در این حالت، متقاضی ابتدا از استان یا منطقه نامزدی دریافت می‌کند و سپس برای اقامت دائم نزد دولت فدرال درخواست می‌دهد.
بنابراین سابقه کار در کانادا با ICT می‌تواند در بعضی برنامه‌های استانی یک مزیت باشد، اما داشتن ICT به‌تنهایی تضمین‌کننده دریافت نامزدی استانی نیست؛ زیرا هر استان شرایط، اولویت‌ها و Streamهای مخصوص خود را دارد.
آیا سابقه کار ICT می‌تواند به Canadian Experience Class کمک کند؟
بله، در صورت رعایت شرایط CEC، سابقه کار حاصل از ICT می‌تواند برای Canadian Experience Class قابل استفاده باشد. نکته کلیدی این است که CEC برای «سابقه کار کانادایی واجد شرایط» تعریف شده است و صرف اینکه فرد در کانادا و با یک Work Permit معتبر کار کرده باشد، به‌تنهایی کافی نیست.
سابقه کار باید مطابق الزامات CEC، از جمله نوع شغل، سطح مهارتی، میزان و مدت سابقه کار و سایر شرایط برنامه باشد. همچنین سابقه کاری باید زمانی کسب شده باشد که فرد اجازه کار در کانادا را داشته است.
در نتیجه، اگر یک دارنده ICT در کانادا در شغلی واجد شرایط کار کند و سایر الزامات CEC، از جمله شرایط مربوط به زبان و سابقه کاری را نیز برآورده کند، سابقه کار ICT می‌تواند بخشی از سابقه مورد استفاده برای CEC باشد. پس از واجد شرایط شدن، فرد باید از طریق Express Entry وارد استخر متقاضیان شود و در صورت دریافت Invitation to Apply، درخواست اقامت دائم خود را ارائه کند؛ ورود به Express Entry به‌تنهایی نیز تضمین دریافت دعوت‌نامه نیست.
در نتیجه، رابطه میان ICT و اقامت دائم را می‌توان این‌گونه در نظر گرفت: ICT یک مسیر موقت برای کار در کانادا است؛ سابقه کار ایجادشده از طریق آن ممکن است به واجد شرایط شدن برای یک برنامه PR کمک کند؛ اما دریافت اقامت دائم نیازمند پذیرش جداگانه در یکی از برنامه‌های مهاجرتی کانادا است.
تفاوت ویزای ICT کانادا با سایر روش‌های انتقال نیروی کار
ICT تنها یکی از مسیرهای دریافت مجوز کار در کانادا برای نیروهای خارجی است و تفاوت اصلی آن با روش‌های دیگر، رابطه میان نیروی منتقل‌شده و شرکت کانادایی و همچنین مبنای معافیت از LMIA است. در مسیر ICT عمومی، کارمند از یک شرکت خارجی مرتبط به شرکت کانادایی منتقل می‌شود؛ در حالی که در Work Permit مبتنی بر LMIA، اصل بر این است که کارفرما برای استخدام نیروی خارجی باید LMIA دریافت کند.
مسیر | LMIA | نوع رابطه با شرکت | مناسب برای |
ICT عمومی (C12) | معمولاً معاف | شرکت خارجی و کانادایی باید رابطه واجد شرایط داشته باشند | Executives، Senior Managers و Specialized Knowledge Workers |
LMIA Work Permit | در حالت عادی نیازمند LMIA | الزام به رابطه درون‌شرکتی وجود ندارد | کارفرمایانی که قصد استخدام نیروی خارجی برای یک موقعیت مشخص را دارند |
ICT تحت توافق‌های تجارت آزاد | معاف بر اساس توافق مربوطه | رابطه درون‌شرکتی و سایر شرایط توافق تجاری | اتباع و کارکنانی که شرایط توافق تجاری مربوطه را دارند |
Business Visitor | معمولاً نیازی به Work Permit ندارد، مشروط به اینکه شرایط Business Visitor برقرار باشد | فعالیت تجاری محدود و موقت | افرادی که فعالیت آنها وارد بازار کار کانادا نمی‌شود |
در ICT عمومی، کارمند از یک شرکت خارجی به یک شرکت کانادایی مرتبط منتقل می‌شود و این مسیر در چارچوب International Mobility Program قرار دارد. IRCC در اطلاعات رسمی خود، C12 را در گروه Intra-company transferees قرار داده است.
در مقابل، LMIA Work Permit بر مبنای ارزیابی تأثیر استخدام نیروی خارجی بر بازار کار کانادا انجام می‌شود و کارفرما در صورت نیاز باید از مسیر Temporary Foreign Worker Program اقدام کند؛ در این حالت، استخدام نیروی خارجی لزوماً ارتباطی با یک شرکت خارجی مرتبط ندارد.
تفاوت ICT عمومی با ICT تحت توافق‌های تجارت آزاد
نکته مهم این است که اصطلاح Intra-Company Transferee فقط به یک کد یا یک مسیر واحد محدود نمی‌شود. IRCC در دسته‌بندی رسمی معافیت‌های LMIA، علاوه بر C12 (Intra-company transferees)، کدهای T24 (Intra-company transferee – FTA)، T44 (CETA/CUKTCA Intra-corporate transferees) و T51 (CPTPP Intra-Corporate Transferees) را نیز در گروه Intra-company transferees قرار داده است.
بنابراین C12 را نباید با ICTهای مبتنی بر Free Trade Agreement یکی دانست. در C12، مبنای اصلی انتقال درون‌شرکتی و مقررات مربوط به برنامه IMP است؛ اما در کدهایی مانند T24، T44 و T51، شرایط و الزامات توافق تجاری مربوطه نیز تعیین‌کننده هستند. به همین دلیل، تابعیت متقاضی و نوع توافق تجاری قابل اعمال می‌تواند در تعیین مسیر مناسب نقش داشته باشد.
این تفاوت صرفاً یک تفاوت کدگذاری نیست؛ زیرا هر یک از این مسیرها می‌تواند شرایط متفاوتی برای نوع رابطه شرکت‌ها، سمت و وظایف کارمند، تابعیت یا ملیت فرد و سایر الزامات داشته باشد. آمار رسمی IRCC نیز نشان می‌دهد که Intra-Company Transferees و Free-Trade Agreements به‌عنوان گروه‌های مهم در چارچوب IMP به‌صورت جداگانه گزارش می‌شوند.
در نتیجه، ICT عمومی C12، ICT مبتنی بر توافق‌های تجارت آزاد، LMIA Work Permit و Business Visitor را نباید چهار نام متفاوت برای یک مسیر واحد دانست؛ هرکدام مبنای حقوقی و شرایط متفاوتی دارند و انتخاب مسیر باید بر اساس رابطه شرکت‌ها، نقش متقاضی، تابعیت، نوع فعالیت در کانادا و شرایط قانونی مربوط به همان مسیر انجام شود.
دلایل ریجکتی ویزای ICT کانادا
رد شدن درخواست ICT معمولاً به این معنا نیست که متقاضی صرفاً یک مدرک عمومی را ارائه نکرده است؛ در بسیاری از پرونده‌ها، مشکل اصلی به اثبات نشدن شرایط اختصاصی انتقال درون‌شرکتی مربوط می‌شود. افسر مهاجرت باید قانع شود که رابطه میان شرکت‌ها واقعی و واجد شرایط است، متقاضی واقعاً در یکی از گروه‌های مجاز ICT قرار می‌گیرد و شغل پیشنهادی در کانادا نیز با الزامات این مسیر مطابقت دارد. علاوه بر این، متقاضی باید الزامات عمومی دریافت Work Permit و ورود موقت به کانادا را نیز برآورده کند.
یکی از مهم‌ترین نقاط ضعف در پرونده‌های ICT، ناتوانی در اثبات رابطه واجد شرایط میان شرکت خارجی و شرکت کانادایی است. صرف اینکه دو شرکت نام تجاری مشابه داشته باشند، با یکدیگر قرارداد داشته باشند یا یکی از آنها مشتری یا تأمین‌کننده دیگری باشد، لزوماً برای اثبات رابطه موردنظر ICT کافی نیست.
مدارک مالکیت، ساختار سهامداری، اسناد ثبت شرکت، ساختار سازمانی و سایر اسناد شرکتی باید بتوانند رابطه قانونی میان دو مجموعه را نشان دهند. اگر افسر نتواند ارتباط واجد شرایط را احراز کند، یکی از مبانی اصلی انتقال درون‌شرکتی از بین می‌رود.
در گروه‌های Executive و Senior Manager، عنوان شغلی به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست. اگر فرد در شرکت خارجی عنوانی مانند CEO، Director یا Manager داشته باشد اما مدارک پرونده نشان دهد که بیشتر وظایف او اجرایی، فنی یا عملیاتی و بدون سطح اختیار مدیریتی لازم بوده است، افسر ممکن است احراز نکند که متقاضی واقعاً در گروه مدیریتی یا اجرایی ICT قرار دارد.
برای مثال، شرح وظایف، سطح اختیار در تصمیم‌گیری، تعداد و نوع کارکنان تحت نظارت، ساختار گزارش‌دهی و نقش فرد در تعیین اهداف و سیاست‌های شرکت باید با ادعای مدیریتی یا اجرایی سازگار باشد. در نتیجه، عنوان شغلی بدون شواهد مربوط به وظایف واقعی نمی‌تواند به‌تنهایی شرایط ICT را اثبات کند.
در مسیر Specialized Knowledge Worker، یکی از حساس‌ترین بخش‌های پرونده اثبات ماهیت تخصصی دانش متقاضی است. داشتن مدرک دانشگاهی، سابقه کاری طولانی یا مهارت عمومی در یک حوزه به‌تنهایی به معنی داشتن Specialized Knowledge نیست.
متقاضی باید بتواند نشان دهد که دانش او نسبت به محصول، خدمات، تحقیقات، تجهیزات، تکنیک‌ها، فرآیندها یا مدیریت سازمان، پیشرفته و اختصاصی است و این دانش در چارچوب فعالیت شرکت اهمیت دارد. بنابراین نامه‌های عمومی مانند «این فرد متخصص است» بدون توضیح دقیق درباره نوع دانش، نحوه کسب آن، میزان کمیاب بودن و ارتباط آن با فعالیت شرکت می‌تواند برای اثبات این شرط کافی نباشد.
شرح وظایف شغل در کانادا باید با دسته‌ای که متقاضی بر اساس آن برای ICT اقدام می‌کند، مطابقت داشته باشد. برای نمونه، اگر پرونده بر مبنای Senior Manager ارائه شده باشد، وظایف واقعی فرد باید ماهیت مدیریتی داشته باشد؛ یا اگر مسیر Specialized Knowledge انتخاب شده، شرح وظایف باید به استفاده از دانش تخصصی مورد ادعا ارتباط داشته باشد.
همچنین میان شغل قبلی متقاضی در شرکت خارجی و موقعیت پیشنهادی در کانادا باید یک ارتباط منطقی و حرفه‌ای وجود داشته باشد. تغییر عنوان شغلی به‌تنهایی مشکل‌ساز نیست، اما اگر وظایف جدید با سابقه کاری و نقش سازمانی متقاضی ارتباط قابل‌قبولی نداشته باشد، می‌تواند اعتبار ادعای انتقال درون‌شرکتی را تضعیف کند.
شرکت کانادایی باید بتواند نشان دهد که یک کسب‌وکار واقعی است و موقعیت شغلی پیشنهادی نیز واقعی و متناسب با فعالیت شرکت است. اگر اسناد مربوط به فعالیت تجاری، ساختار سازمانی، محل فعالیت، وضعیت مالی، عملیات شرکت یا برنامه کسب‌وکار برای اثبات شرایط پرونده کافی نباشد، ارزیابی ICT دشوارتر می‌شود.
این موضوع به‌خصوص در پرونده‌هایی اهمیت دارد که شرکت کانادایی به‌تازگی تأسیس شده یا هنوز فعالیت گسترده‌ای در کانادا ندارد. در چنین شرایطی، اسناد مربوط به راه‌اندازی و فعالیت واقعی کسب‌وکار و نقش مورد انتظار متقاضی باید تصویر منسجمی از فعالیت شرکت ارائه کنند.
یکی دیگر از نقاط ضعف مهم، عدم هماهنگی میان اطلاعات مختلف پرونده است. برای مثال، اگر نامه سابقه کار، قرارداد، فیش‌های حقوقی، اظهارنامه‌های مالیاتی، رزومه و فرم‌های مهاجرتی درباره مدت اشتغال، سمت، حقوق یا وظایف متقاضی اطلاعات متفاوتی ارائه دهند، اعتبار پرونده می‌تواند تحت تأثیر قرار گیرد.
همچنین اطلاعات ارائه‌شده توسط شرکت خارجی و شرکت کانادایی باید تا حد امکان با یکدیگر سازگار باشد. اختلاف قابل‌توجه در عنوان شغلی، مدت سابقه، میزان حقوق یا شرح وظایف می‌تواند باعث شود افسر درباره صحت اطلاعات ارائه‌شده یا واقعی بودن رابطه کاری سؤال داشته باشد.
ارائه اطلاعات نادرست یا پنهان کردن اطلاعات مهم نیز می‌تواند موضوع Misrepresentation را مطرح کند که از دلایل جدی عدم پذیرش درخواست‌های مهاجرتی و مجوز کار است.
حتی اگر شرایط اختصاصی ICT اثبات شود، متقاضی باید شرایط عمومی دریافت Work Permit را نیز داشته باشد. برای متقاضیانی که از خارج از کانادا اقدام می‌کنند، IRCC از جمله بررسی می‌کند که فرد شرایط لازم برای ورود و اقامت موقت را داشته باشد و بتواند افسر را قانع کند که در پایان دوره مجاز، کانادا را ترک خواهد کرد؛ مگر اینکه در آن زمان به‌صورت قانونی وضعیت خود را تغییر دهد.
علاوه بر این، مواردی مانند مشکلات پزشکی، سابقه کیفری، مسائل امنیتی، ارائه اطلاعات نادرست و برخی موارد دیگر می‌توانند باعث inadmissibility شوند. بنابراین تأیید شدن رابطه شرکت‌ها و نقش ICT به‌تنهایی تضمین‌کننده صدور Work Permit نیست.
آیا ویزای ICT کانادا برای راه‌اندازی شعبه شرکت مناسب است؟
بله، ICT می‌تواند برای انتقال یک مدیر، مدیر ارشد یا نیروی دارای دانش تخصصی به کانادا در ارتباط با راه‌اندازی یا توسعه یک کسب‌وکار جدید مناسب باشد؛ اما باید میان «راه‌اندازی کسب‌وکار در کانادا» و «دریافت مجوز کار از طریق ICT» تفاوت قائل شد. ثبت شرکت یا افتتاح شعبه در کانادا به‌تنهایی باعث واجد شرایط شدن برای ICT نمی‌شود. متقاضی باید همچنان الزامات انتقال درون‌شرکتی، رابطه واجد شرایط میان شرکت‌ها و شرایط مربوط به نقش خود را اثبات کند. IRCC نیز ICT را در چارچوب International Mobility Program به‌عنوان انتقال موقت کارکنان واجد شرایط یک شرکت به کسب‌وکار مرتبط در کانادا تعریف می‌کند.
ICT برای شرکت‌های موجود در کانادا
اگر شرکت کانادایی از قبل فعالیت تجاری واقعی دارد و رابطه واجد شرایط آن با شرکت خارجی قابل اثبات است، ICT می‌تواند برای انتقال یک کارمند واجد شرایط به کانادا مورد استفاده قرار گیرد.
در این حالت، متقاضی می‌تواند به‌عنوان Executive، Senior Manager یا Specialized Knowledge Worker به شرکت کانادایی منتقل شود، مشروط بر اینکه شرایط دسته مربوطه را داشته باشد. شرکت کانادایی نیز باید بتواند وجود کسب‌وکار واقعی و موقعیت شغلی موردنظر را اثبات کند.
در چنین پرونده‌ای، وجود فعالیت تجاری قبلی معمولاً امکان ارائه شواهد بیشتری درباره شرکت فراهم می‌کند؛ برای مثال، اسناد مربوط به عملیات تجاری، کارکنان، مشتریان، قراردادها، درآمد و ساختار سازمانی می‌توانند در ارزیابی واقعی بودن کسب‌وکار و موقعیت شغلی مؤثر باشند. با این حال، هیچ‌یک از این موارد به‌تنهایی جایگزین الزامات رسمی ICT نیستند.
ICT برای Canadian Start-up / New Canadian Office
ICT می‌تواند در شرایط خاص برای راه‌اندازی یک دفتر جدید در کانادا نیز مورد استفاده قرار گیرد. در این وضعیت، چالش اصلی این است که شرکت کانادایی هنوز سابقه طولانی از فعالیت تجاری در کانادا ندارد و بنابراین باید با مدارک و شواهد مناسب نشان داده شود که فعالیت موردنظر واقعی است و انتقال فرد برای راه‌اندازی و مدیریت آن توجیه تجاری دارد.
در پرونده یک New Canadian Office، اهمیت طرح و ساختار کسب‌وکار بیشتر می‌شود. مدارکی مانند برنامه فعالیت شرکت در کانادا، محل یا ترتیبات مربوط به دفتر، ساختار سازمانی، منابع مالی، برنامه استخدام، ماهیت فعالیت تجاری و نقش فرد منتقل‌شده می‌توانند برای نشان دادن امکان عملیاتی شدن کسب‌وکار اهمیت داشته باشند.
با این حال، نباید چنین برداشت کرد که صرف ثبت یک شرکت کانادایی یا اجاره یک دفتر، به‌صورت خودکار شرایط ICT را ایجاد می‌کند. هدف از مدارک این است که نشان داده شود یک کسب‌وکار واقعی در کانادا در حال شکل‌گیری یا فعالیت است و انتقال فرد نیز با نقش واقعی او در این کسب‌وکار ارتباط دارد.
تفاوت انتقال کارمند با تأسیس کسب‌وکار در کانادا
یکی از مهم‌ترین نکات در استفاده از ICT برای کارآفرینان، تفاوت میان تأسیس کسب‌وکار و انتقال درون‌شرکتی نیروی کار است.
اگر یک فرد در ایران مالک یا مدیر یک شرکت باشد و تصمیم بگیرد یک شرکت، شعبه یا فعالیت تجاری جدید در کانادا ایجاد کند، خود این تصمیم به معنی دریافت Work Permit ICT نیست. ICT برای انتقال یک کارمند واجد شرایط از یک شرکت خارجی به یک شرکت مرتبط در کانادا طراحی شده است.
به همین دلیل، باید دو موضوع جداگانه بررسی شود: نخست، ایجاد ساختار تجاری و رابطه واجد شرایط میان شرکت خارجی و شرکت کانادایی؛ و دوم، واجد شرایط بودن شخصی که قرار است از طریق ICT به کانادا منتقل شود. ممکن است یک کسب‌وکار از نظر ساختاری در کانادا ایجاد شده باشد، اما فرد موردنظر شرایط Executive، Senior Manager یا Specialized Knowledge Worker را نداشته باشد.
از سوی دیگر، صرف اینکه متقاضی مالک شرکت خارجی است نیز به‌تنهایی به معنی واجد شرایط بودن برای ICT نیست. ارزیابی بر اساس نقش واقعی فرد در شرکت، وظایف مدیریتی یا اجرایی، سطح دانش تخصصی و شرایط انتقال به شرکت کانادایی انجام می‌شود.
چه زمانی مسیر ICT انتخاب مناسبی نیست؟
ICT زمانی انتخاب مناسبی نیست که ارتباط واقعی و واجد شرایطی میان شرکت خارجی و شرکت کانادایی وجود نداشته باشد، یا متقاضی صرفاً قصد داشته باشد از طریق ثبت یک شرکت جدید در کانادا برای خود مجوز کار ایجاد کند بدون اینکه شرایط انتقال درون‌شرکتی را داشته باشد.
همچنین اگر هدف اصلی فرد، راه‌اندازی یک کسب‌وکار شخصی در کانادا بدون انتقال واقعی از یک شرکت خارجی مرتبط باشد، باید توجه داشت که ICT لزوماً مسیر مناسب چنین هدفی نیست. در این وضعیت، ممکن است یک برنامه مهاجرتی یا مجوز کاری دیگر با ماهیت کسب‌وکار و شرایط فرد تناسب بیشتری داشته باشد.
به همین ترتیب، اگر شرکت کانادایی هنوز فعالیت مشخصی ندارد و هیچ برنامه قابل‌اتکایی برای شروع فعالیت، ساختار سازمانی یا نقش واقعی فرد منتقل‌شده وجود ندارد، پرونده ICT می‌تواند با مشکل اثبات واقعی بودن کسب‌وکار و موقعیت شغلی مواجه شود.
آیا برای ICT کانادا باید از خارج کانادا اقدام کرد؟
خیر. برای دریافت Work Permit از طریق ICT، الزام مطلقی وجود ندارد که همه متقاضیان حتماً از خارج کانادا درخواست دهند. روش اقدام به وضعیت فعلی فرد و شرایط قانونی او بستگی دارد. IRCC در دستورالعمل فعلی خود، Intra-company transferee را در میان گروه‌هایی قرار داده است که ممکن است واجد شرایط درخواست Work Permit از داخل کانادا باشند. با این حال، این موضوع به معنی آن نیست که هر متقاضی ICT می‌تواند بدون توجه به وضعیت اقامتی خود از داخل کانادا درخواست دهد.
درخواست Work Permit از خارج کانادا
برای متقاضیانی که خارج از کانادا هستند، درخواست Work Permit معمولاً به‌صورت آنلاین از طریق IRCC ثبت می‌شود. متقاضی باید شرایط عمومی دریافت مجوز کار و شرایط اختصاصی ICT را داشته باشد و مدارک مربوط به شرکت‌ها، پیشنهاد شغلی و صلاحیت خود را ارائه کند.
در پرونده ICT که به‌صورت LMIA-exempt و از طریق Employer Portal انجام می‌شود، کارفرمای کانادایی ابتدا Offer of Employment را در Employer Portal ثبت می‌کند و در صورت مشمول بودن، Employer Compliance Fee را می‌پردازد. سپس Offer of Employment Number در اختیار متقاضی قرار می‌گیرد تا در درخواست Work Permit استفاده شود.
متقاضی خارج از کانادا باید همچنین نشان دهد که شرایط لازم برای ورود و اقامت موقت در کانادا را دارد؛ از جمله اینکه منابع مالی کافی برای خود و اعضای خانواده همراه داشته باشد و افسر را قانع کند که در پایان دوره مجاز، کانادا را ترک خواهد کرد، مگر اینکه به‌صورت قانونی وضعیت خود را تغییر دهد.
اگر درخواست تأیید شود، فردی که از خارج کانادا اقدام کرده است معمولاً Port of Entry Letter of Introduction دریافت می‌کند و Work Permit در زمان ورود به کانادا و پس از بررسی نهایی افسر مرزی صادر می‌شود.
درخواست از داخل کانادا
برخلاف تصور رایج، بعضی از متقاضیان ICT می‌توانند از داخل کانادا برای Work Permit اقدام کنند. صفحه رسمی IRCC درباره واجد شرایط بودن برای درخواست از داخل کانادا، Intra-company Transferee را صراحتاً در میان گروه‌های واجد شرایط احتمالی قرار داده است.
با این حال، قرار گرفتن ICT در این فهرست به معنی واجد شرایط بودن تمام دارندگان ICT یا تمام افراد حاضر در کانادا نیست. فرد باید یکی از شرایط تعیین‌شده برای درخواست داخل کانادا را داشته باشد و وضعیت اقامت موقت او نیز باید اجازه چنین درخواستی را بدهد.
در صورت واجد شرایط بودن، درخواست از داخل کانادا از طریق حساب آنلاین IRCC انجام می‌شود. متقاضی فرم‌ها و مدارک موردنیاز را بارگذاری می‌کند، هزینه‌ها را می‌پردازد و در صورت نیاز بیومتریک ارائه می‌دهد.
چه افرادی می‌توانند از داخل کانادا درخواست دهند؟
IRCC برای درخواست Work Permit از داخل کانادا گروه‌های مشخصی را واجد شرایط می‌داند. از جمله این گروه‌ها می‌توان به افرادی اشاره کرد که Intra-company Transferee هستند. همچنین برخی دارندگان Work Permit یا Study Permit و افرادی که شرایط خاص دیگری دارند ممکن است بتوانند از داخل کانادا درخواست دهند.
بنابراین برای متقاضی ICT باید وضعیت فرد به‌صورت مشخص بررسی شود. برای مثال، اگر شخصی در کانادا حضور دارد و در یکی از شرایطی قرار می‌گیرد که IRCC برای Intra-company Transferee یا سایر گروه‌های واجد شرایط تعیین کرده است، ممکن است بتواند درخواست خود را از داخل کانادا ثبت کند.
نکته مهم این است که محل فیزیکی حضور فرد به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست. اینکه فرد در کانادا حضور دارد، به خودی خود حق درخواست داخل کانادا ایجاد نمی‌کند؛ بلکه باید شرایط یکی از دسته‌های تعیین‌شده در دستورالعمل IRCC را داشته باشد.
نتیجه‌گیری
ویزای ICT کانادا می‌تواند برای شرکت‌هایی که قصد انتقال مدیران، مدیران ارشد یا کارکنان دارای دانش تخصصی خود به یک شرکت مرتبط در کانادا را دارند، مسیر مناسبی برای دریافت مجوز کار باشد. با این حال، موفقیت پرونده به مجموعه‌ای از عوامل مانند اثبات رابطه واجد شرایط میان شرکت‌ها، واقعی بودن فعالیت تجاری، سوابق و نقش متقاضی و تطابق دقیق موقعیت شغلی در کانادا با شرایط ICT بستگی دارد.
همچنین باید توجه داشت که ICT به‌خودی‌خود یک برنامه اقامت دائم نیست و Work Permit صادرشده از این مسیر با ویزای ورود به کانادا یکسان نیست. با وجود این، سابقه کار کانادایی حاصل از ICT، در صورت برآورده شدن شرایط برنامه‌های مربوطه، می‌تواند در مسیرهای احتمالی اقامت دائم مورد استفاده قرار گیرد.
با توجه به تفاوت شرایط پرونده‌ها و حساسیت مدارک مربوط به ساختار شرکت و سوابق متقاضی، بررسی دقیق شرایط پیش از اقدام اهمیت زیادی دارد. ویکی ویزا کانادا می‌تواند با بررسی شرایط متقاضی و ساختار شرکت، در شناخت مسیر مناسب مهاجرت کاری به کانادا و آماده‌سازی پرونده بر اساس الزامات مربوطه کمک کند.
سوالات متداول درباره ویزای ICT کانادا
آیا برای دریافت ویزای ICT کانادا داشتن مدرک زبان الزامی است؟
خیر. برای ICT کانادا، IRCC به‌طور کلی شرط مشخصی برای ارائه مدرک زبان مانند IELTS تعیین نکرده است. با این حال، توانایی متقاضی برای انجام وظایف شغلی تعیین‌شده اهمیت دارد و در برخی پرونده‌ها ممکن است افسر مهاجرت برای ارزیابی توانایی فرد در انجام شغل، به سوابق کاری، تحصیلات، شرح وظایف و سایر مدارک توجه کند. بنابراین نداشتن مدرک زبان به‌تنهایی به معنی رد شدن پرونده ICT نیست.
آیا برای ICT کانادا باید حتماً مدرک دانشگاهی داشته باشم؟
خیر، داشتن مدرک دانشگاهی به‌عنوان یک شرط عمومی و مستقل برای تمام متقاضیان ICT تعریف نشده است. معیار اصلی، انطباق متقاضی با دسته شغلی مربوط به انتقال درون‌شرکتی و اثبات سابقه، تخصص یا مسئولیت‌های موردنیاز است. برای مثال، در پرونده‌های Specialized Knowledge، ماهیت تخصص و دانش اختصاصی فرد اهمیت ویژه‌ای دارد. بنابراین صرف داشتن یا نداشتن مدرک دانشگاهی نمی‌تواند به‌تنهایی تعیین‌کننده واجد شرایط بودن باشد.
آیا سهامدار یا مالک شرکت خارجی بودن برای دریافت ICT کافی است؟
خیر. مالکیت یا سهامداری شرکت خارجی به‌تنهایی باعث واجد شرایط شدن فرد برای ICT نمی‌شود. باید رابطه واجد شرایط میان شرکت خارجی و شرکت کانادایی وجود داشته باشد و انتقال واقعی نیروی کار برای انجام وظایف مشخص در کانادا صورت گیرد. همچنین متقاضی باید در یکی از دسته‌های مورد پذیرش ICT قرار بگیرد و نقش و سابقه او با موقعیت شغلی کانادایی مطابقت داشته باشد. بنابراین نمی‌توان صرفاً با تأسیس یک شرکت در کانادا و معرفی خود به‌عنوان مدیر، شرایط ICT را ایجاد کرد.
آیا شرکت کانادایی در پرونده ICT باید حتماً چند سال سابقه فعالیت داشته باشد؟
خیر. شرکت کانادایی تازه‌تأسیس نیز در شرایط خاص می‌تواند مبنای پرونده ICT باشد و تأسیس یک New Office لزوماً مانع استفاده از این مسیر نیست. با این حال، در چنین پرونده‌ای اثبات واقعی بودن فعالیت تجاری و امکان راه‌اندازی و توسعه کسب‌وکار اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. مدارکی مانند برنامه کسب‌وکار، محل فعالیت، ساختار شرکت، منابع مالی، برنامه استخدام و نقش متقاضی می‌توانند برای نشان دادن اعتبار فعالیت پیشنهادی اهمیت داشته باشند. بنابراین «تازه‌تأسیس بودن» به‌خودی‌خود موجب رد پرونده نمی‌شود، اما شرکت باید بتواند واقعی و عملی بودن فعالیت خود را اثبات کند.
آیا دارنده Work Permit مبتنی بر ICT می‌تواند برای هر شرکت دیگری در کانادا کار کند؟
خیر. ICT معمولاً به Employer-Specific Work Permit منتهی می‌شود؛ یعنی مجوز کار به کارفرما، شغل و شرایط مشخص‌شده در مجوز وابسته است. اگر دارنده چنین مجوزی بخواهد کارفرما یا شرایط شغلی خود را تغییر دهد، نمی‌تواند مانند دارنده Open Work Permit آزادانه برای کارفرمای جدید شروع به کار کند و ممکن است به Work Permit جدید نیاز داشته باشد. IRCC نیز تصریح می‌کند که دارنده Employer-Specific Work Permit برای تغییر شغل یا کارفرما باید در صورت واجد شرایط بودن، برای مجوز جدید اقدام کند.
آیا می‌توان با ICT ابتدا به‌عنوان Business Visitor وارد کانادا شد و بعد در کانادا شروع به کار کرد؟
خیر، صرف ورود به کانادا به‌عنوان Business Visitor اجازه انجام فعالیتی را که نیازمند Work Permit است ایجاد نمی‌کند. Business Visitor باید شرایط مخصوص این دسته را داشته باشد و معمولاً منبع اصلی درآمد و محل اصلی کسب‌وکار او خارج از کانادا باشد. اگر فرد برای یک شرکت کانادایی مشغول به کار شود، ممکن است دیگر Business Visitor محسوب نشود و به Work Permit نیاز داشته باشد. بنابراین استفاده از وضعیت Business Visitor به‌عنوان جایگزینی برای ICT، بدون بررسی دقیق نوع فعالیت، مجاز نیست.
آیا اگر پرونده ICT رد شود، می‌توان دوباره برای آن اقدام کرد؟
بله، رد شدن یک درخواست ICT به‌طور خودکار مانع ارائه درخواست جدید نمی‌شود. با این حال، درخواست مجدد نباید صرفاً تکرار همان پرونده قبلی باشد. ابتدا باید علت یا نقاط ضعف تصمیم قبلی بررسی شود؛ برای مثال ممکن است رابطه میان دو شرکت، نقش مدیریتی، دانش تخصصی، سابقه کاری یا اعتبار موقعیت شغلی کانادایی به اندازه کافی اثبات نشده باشد. در درخواست جدید باید هر نقصی که باعث ایجاد تردید افسر شده است با مدارک و توضیحات مناسب برطرف شود. همچنین ارائه اطلاعات ناقص یا متناقض در درخواست جدید می‌تواند مشکل پرونده را بیشتر کند.