ورک پرمیت کانادا؛ شرایط، انواع و نحوه دریافت مجوز کار

ورک پرمیت کانادا؛ شرایط، انواع و نحوه دریافت مجوز کار

ورک پرمیت کانادا (Canada Work Permit) مجوزی است که به اتباع خارجی واجد شرایط اجازه می‌دهد طبق شرایط تعیین‌شده در کانادا کار کنند. با این حال، ورک پرمیت با ویزای ورود به کانادا یکسان نیست و نوع مجوز، شرایط کار، کارفرما، مدت اعتبار و امکان تغییر شغل یا کارفرما به مسیر مهاجرتی فرد بستگی دارد. به همین دلیل، شناخت دقیق انواع ورک پرمیت و شرایط دریافت آن پیش از اقدام اهمیت زیادی دارد.

در این مقاله از ویکی ویزا کانادا، ورک پرمیت کانادا را از ابتدا تا پایان مسیر بررسی می‌کنیم؛ از انواع Open Work Permit و Employer-Specific Work Permit و شرایط دریافت آنها گرفته تا مدارک لازم، مراحل درخواست، هزینه و مدت زمان بررسی، شرایط کار با مجوز و ارتباط آن با مسیرهای اقامت دائم. همچنین تفاوت ورک پرمیت با ویزای کار و نقش Job Offer، LMIA و مسیرهای معاف از LMIA را بررسی می‌کنیم تا تصویر روشنی از نحوه دریافت و استفاده از این مجوز داشته باشید.

ورک پرمیت کانادا چیست؟

ورک پرمیت کانادا (Canada Work Permit) مجوزی است که به یک تبعه خارجی اجازه می‌دهد مطابق شرایط تعیین‌شده از سوی اداره مهاجرت کانادا (IRCC) در کانادا کار کند. این مجوز معمولاً مشخص می‌کند فرد تحت چه شرایطی می‌تواند کار کند؛ برای مثال، در Employer-Specific Work Permit ممکن است نام کارفرما، محل کار و نوع شغل روی مجوز محدود شود، در حالی که Open Work Permit معمولاً آزادی بیشتری برای انتخاب کارفرما ایجاد می‌کند.

نکته مهم این است که ورک پرمیت به‌خودی‌خود به معنای اقامت دائم یا حتی مجوز ورود به کانادا نیست. این مدرک، در اصل اجازه انجام فعالیت کاری در کانادا را برای یک فرد خارجی فراهم می‌کند و شرایط آن به نوع ورک پرمیت و مسیر مهاجرتی متقاضی بستگی دارد.

ورک پرمیت کانادا چه چیزی را به دارنده آن اجازه می‌دهد؟

دارنده ورک پرمیت می‌تواند در محدوده شرایط درج‌شده در مجوز، در کانادا کار کند. این شرایط ممکن است شامل نام کارفرما، نوع یا محل کار، مدت اعتبار مجوز و محدودیت‌های خاص باشد. بنابراین، داشتن ورک پرمیت به این معنا نیست که فرد در همه شرایط می‌تواند هر شغلی را برای هر کارفرمایی انجام دهد.

برای مثال، فردی که Open Work Permit دارد، معمولاً می‌تواند برای کارفرمایان مختلف کار کند؛ اما فرد دارای Employer-Specific Work Permit معمولاً باید مطابق شرایط تعیین‌شده در مجوز و برای کارفرمای مشخص‌شده فعالیت کند.

همچنین داشتن ورک پرمیت با برخورداری از Status قانونی در کانادا مرتبط است. فرد باید در طول حضور خود در کانادا شرایط اقامت موقت و سایر الزامات مهاجرتی را نیز رعایت کند.

تفاوت ورک پرمیت با ویزای ورود به کانادا

یکی از رایج‌ترین اشتباهات، استفاده از اصطلاح «ویزای کار» به جای ورک پرمیت است. از نظر مهاجرتی، Work Permit و ویزای ورود (Temporary Resident Visa یا TRV) دو مدرک متفاوت هستند و کاربرد یکسانی ندارند.

ورک پرمیت مشخص می‌کند که فرد اجازه کار در کانادا را دارد، در حالی که ویزای ورود یک مدرک سفر است که در صورت نیاز، برای سوار شدن به وسیله نقلیه و درخواست ورود به کانادا در مرز استفاده می‌شود.

بنابراین، داشتن ورک پرمیت الزاماً به این معنا نیست که فرد برای ورود به کانادا نیازی به ویزا یا مجوز سفر ندارد. بسته به تابعیت و شرایط فرد، ممکن است علاوه بر ورک پرمیت به TRV یا eTA نیز نیاز باشد.

به همین دلیل، بهتر است «ورک پرمیت» را مجوز کار و «ویزای ورود» را مدرک لازم برای سفر و درخواست ورود به کانادا در نظر بگیریم. تصمیم نهایی درباره ورود نیز در مرز کانادا توسط افسر خدمات مرزی گرفته می‌شود.

مدت اعتبار ورک پرمیت کانادا و ارتباط آن با وضعیت اقامت موقت

ورک پرمیت معمولاً برای یک مدت مشخص صادر می‌شود و فرد باید تا پایان اعتبار آن مطابق شرایط مجوز خود کار کند. مدت اعتبار آن ثابت نیست و می‌تواند بر اساس نوع ورک پرمیت، برنامه‌ای که فرد از طریق آن اقدام کرده، مدت اعتبار پاسپورت و سایر شرایط پرونده متفاوت باشد.

از طرف دیگر، اعتبار ورک پرمیت با وضعیت اقامت موقت در کانادا یک مفهوم واحد نیست. ورک پرمیت اجازه کار را مشخص می‌کند، اما وضعیت اقامت موقت تعیین می‌کند که فرد از نظر مهاجرتی تا چه زمانی و تحت چه شرایطی می‌تواند در کانادا بماند.

برای مثال، اگر فرد پیش از انقضای ورک پرمیت خود برای تمدید آن به‌درستی اقدام کند، در شرایط مشخص ممکن است بتواند تحت Maintained Status تا زمان تصمیم‌گیری درباره درخواست جدید، به کار خود ادامه دهد. بنابراین، تاریخ انقضای ورک پرمیت موضوعی بسیار مهم است و نباید صرفاً بر اساس تاریخ ویزای ورود یا پاسپورت درباره امکان کار یا اقامت فرد تصمیم گرفت.

انواع ورک پرمیت کانادا

اداره مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا (IRCC) ورک پرمیت‌ها را در دو دسته اصلی قرار می‌دهد: Open Work Permit و Employer-Specific Work Permit. تفاوت اصلی این دو نوع به میزان محدودیت‌هایی مربوط می‌شود که برای کار کردن در کانادا اعمال می‌شود. در نوع Employer-Specific، شرایط مجوز به یک کارفرما و در مواردی به شغل و محل کار مشخص وابسته است؛ در مقابل، Open Work Permit برای افرادی صادر می‌شود که بر اساس شرایط یک برنامه یا موقعیت مشخص، واجد شرایط دریافت مجوز کار باز باشند.

نکته مهم این است که Open Work Permit یک گزینه عمومی برای همه متقاضیان نیست. IRCC تصریح می‌کند که برای دریافت این نوع مجوز باید در یکی از موقعیت‌های واجد شرایط قرار داشته باشید و معمولاً برای آن نیازی به Job Offer ندارید. در مقابل، Employer-Specific Work Permit رایج‌ترین نوع ورک پرمیت است و برای آن Job Offer موردنیاز است؛ بسته به شغل و مسیر انتخاب‌شده، کارفرما ممکن است به LMIA یا انجام فرایند مربوط به پیشنهاد شغلی معاف از LMIA نیاز داشته باشد.

Open Work Permit به دارنده اجازه می‌دهد، با رعایت شرایط و محدودیت‌های درج‌شده روی مجوز، برای کارفرمایان مختلف در کانادا کار کند. برخلاف Employer-Specific Work Permit، برای دریافت Open Work Permit Job Offer مشخصی از یک کارفرما لازم نیست؛ اما متقاضی باید به‌طور مشخص واجد شرایط یکی از موقعیت‌ها یا برنامه‌هایی باشد که IRCC برای صدور Open Work Permit تعیین کرده است.

برای نمونه، IRCC در حال حاضر برخی Open Work Permitها را برای گروه‌هایی مانند بعضی فارغ‌التحصیلان واجد شرایط Post-Graduation Work Permit (PGWP)، برخی اعضای خانواده، بعضی متقاضیان اقامت دائم و گروه‌های واجد شرایط تحت سیاست‌های خاص پیش‌بینی کرده است. بنابراین نمی‌توان گفت هر فردی که در کانادا قصد کار دارد می‌تواند مستقیماً برای Open Work Permit درخواست دهد.

در عین حال، «باز» بودن به معنی بدون محدودیت بودن نیست. ممکن است روی یک Open Work Permit شرایط خاصی درج شود؛ برای مثال، محدودیت مربوط به نوع خاصی از کار یا شرایط پزشکی می‌تواند اعمال شود. بنابراین باید شرایط مندرج در خود مجوز بررسی شود.

همچنین بعضی مسیرهای Open Work Permit که در منابع قدیمی دیده می‌شوند دیگر برای متقاضیان جدید باز نیستند. برای نمونه، Temporary Resident to Permanent Resident Pathway در سال ۲۰۲۱ بسته شد و نباید آن را به‌عنوان یک مسیر عمومی و فعال برای درخواست جدید معرفی کرد؛ تنها برخی افرادی که هنوز منتظر تصمیم پرونده همان مسیر هستند، تحت شرایط مشخص امکان دریافت Open Work Permit تا 31 دسامبر 2026 را دارند.

Employer-Specific Work Permit که در منابع عمومی گاهی «Closed Work Permit» نیز نامیده می‌شود، رایج‌ترین نوع ورک پرمیت است. این مجوز فرد را به شرایط مشخصی که روی Work Permit درج شده‌اند محدود می‌کند. IRCC اعلام می‌کند که اطلاعاتی مانند نام کارفرما، محل کار و شغل (occupation) می‌تواند در بخش‌های مربوط به مجوز درج شود و دارنده باید تا زمان اعتبار مجوز مطابق این شرایط کار کند.

در بسیاری از موارد، دریافت این نوع ورک پرمیت با یک Job Offer آغاز می‌شود. بسته به نوع شغل و برنامه، کارفرما ممکن است نیاز داشته باشد LMIA مثبت دریافت کند یا اگر شغل از LMIA معاف باشد، اطلاعات پیشنهاد استخدام را از طریق Employer Portal ثبت کرده و Offer of Employment Number دریافت کند.

بنابراین، «بسته» بودن فقط به این معنا نیست که فرد نمی‌تواند کارفرمای خود را تغییر دهد؛ بلکه مسئله اصلی این است که مجوز کار بر اساس شرایط مشخصی صادر شده است. اگر فرد بخواهد کارفرمای جدیدی داشته باشد یا شرایط اساسی شغل او تغییر کند، معمولاً باید برای تغییر شرایط ورک پرمیت اقدام کند و تا زمانی که مجوز جدید با شرایط مربوط صادر نشده، نمی‌تواند در شغل یا برای کارفرمای جدید شروع به کار کند.

تفاوت ورک پرمیت باز و بسته کانادا

ویژگی

Open Work Permit

Employer-Specific Work Permit

انتخاب کارفرما

معمولاً گسترده‌تر

محدود به شرایط مجوز

نیاز به Job Offer

خیر

بله

وابستگی به کارفرما

معمولاً خیر

بله

تغییر کارفرما

معمولاً بدون دریافت مجوز جدید برای کارفرمای دیگر

معمولاً نیازمند تغییر شرایط یا دریافت مجوز جدید

نکته: در مورد Open Work Permit، «معمولاً گسترده‌تر» به این دلیل است که این مجوز به یک کارفرمای مشخص وابسته نیست؛ اما ممکن است خود مجوز محدودیت‌هایی داشته باشد. در مورد Employer-Specific نیز تغییر کارفرما، شغل یا برخی شرایط کاری می‌تواند نیازمند اقدام برای تغییر شرایط ورک پرمیت باشد.

چه کسانی می‌توانند برای ورک پرمیت کانادا اقدام کنند؟

بیشتر اتباع خارجی برای کار قانونی در کانادا به Work Permit نیاز دارند، اما امکان دریافت این مجوز برای همه افراد یکسان نیست. واجد شرایط بودن به عواملی مانند محل اقامت فعلی متقاضی، نوع کاری که قصد انجام آن را دارد، داشتن یا نداشتن پیشنهاد شغلی، وضعیت اقامت موقت در کانادا و شرایط برنامه‌ای که از طریق آن اقدام می‌کند بستگی دارد. IRCC نیز تأکید می‌کند که متقاضی نمی‌تواند صرفاً بین Open Work Permit و Employer-Specific Work Permit یکی را انتخاب کند؛ نوع مجوز بر اساس شرایط و مسیر واجد شرایط بودن او تعیین می‌شود.

افرادی که خارج از کانادا زندگی می‌کنند، در صورت داشتن شرایط عمومی و الزامات مسیر موردنظر، می‌توانند برای ورک پرمیت کانادا درخواست دهند. این گروه بخش مهمی از متقاضیان ورک پرمیت را تشکیل می‌دهد و در بسیاری از موارد، مسیر دریافت مجوز از یک Job Offer از کارفرمای کانادایی آغاز می‌شود.

برای Employer-Specific Work Permit، که رایج‌ترین نوع ورک پرمیت است، داشتن پیشنهاد شغلی لازم است. بسته به شغل و برنامه، کارفرما ممکن است نیاز به دریافت Labour Market Impact Assessment (LMIA) داشته باشد یا پیشنهاد استخدام در یکی از مسیرهای معاف از LMIA قرار بگیرد. در حالت دوم، معمولاً کارفرما باید الزامات مربوط به Employer Portal و پیشنهاد استخدام را انجام دهد.

در مقابل، فردی که از خارج کانادا برای Open Work Permit اقدام می‌کند، لزوماً به Job Offer نیاز ندارد؛ اما باید در یکی از گروه‌هایی قرار داشته باشد که طبق مقررات IRCC واجد شرایط Open Work Permit هستند. بنابراین، «نداشتن Job Offer» به‌تنهایی باعث واجد شرایط شدن فرد برای ورک پرمیت باز نمی‌شود.

متقاضیان خارج از کانادا همچنین باید شرایط عمومی مربوط به پذیرش مهاجرتی را داشته باشند؛ از جمله اینکه بتوانند در صورت لزوم توانایی مالی خود و اعضای خانواده را نشان دهند و از نظر دلایل مختلف، inadmissible نباشند. علاوه بر این، بسته به پرونده ممکن است مدارک یا الزامات دیگری نیز درخواست شود.

حضور در کانادا به‌تنهایی به این معنا نیست که فرد می‌تواند از داخل کشور برای ورک پرمیت درخواست دهد. IRCC در حال حاضر تصریح می‌کند که بیشتر افراد نمی‌توانند صرفاً به دلیل حضور در کانادا از داخل کشور برای ورک پرمیت اقدام کنند و متقاضی باید در یکی از وضعیت‌های مشخص‌شده قرار داشته باشد.

از جمله گروه‌هایی که ممکن است بتوانند از داخل کانادا درخواست ورک پرمیت کنند عبارت‌اند از:

  • افرادی که Work Permit یا Study Permit معتبر دارند؛
  • برخی اعضای خانواده دارندگان ورک یا استادی پرمیت؛
  • افرادی که خودشان یا اعضای واجد شرایط خانواده‌شان Study Permit معتبر دارند؛
  • فارغ‌التحصیلانی که شرایط دریافت Post-Graduation Work Permit (PGWP) را دارند؛
  • برخی متقاضیان اقامت دائم که در انتظار تصمیم پرونده خود هستند؛
  • افرادی که به‌عنوان Convention Refugee یا Protected Person شناخته شده‌اند؛
  • افرادی که درخواست پناهندگی داده‌اند؛
  • برخی دارندگان Temporary Resident Permit معتبر؛
  • برخی معامله‌گران، سرمایه‌گذاران، انتقال‌یافتگان درون‌شرکتی و متخصصان تحت Canada–United States–Mexico Agreement (CUSMA)؛
  • و برخی متقاضیان برنامه نیروی کار ماهر کبک که شرایط تعیین‌شده را دارند.

این فهرست به این معنا نیست که هر فرد متعلق به یکی از این گروه‌ها به‌طور خودکار ورک پرمیت دریافت می‌کند. فرد باید علاوه بر واجد شرایط بودن برای درخواست از داخل کانادا، شرایط نوع ورک پرمیتی را که درخواست می‌کند نیز داشته باشد. خود IRCC نیز تصریح کرده است که امکان درخواست از داخل کانادا، تضمینی برای تأیید درخواست نیست.

یک دانشجوی بین‌المللی که شرایط لازم را داشته باشد، ممکن است بتواند در طول تحصیل بدون دریافت یک ورک پرمیت جداگانه، طبق شرایط مجاز برای دانشجویان بین‌المللی در کانادا کار کند. IRCC همچنین اعلام کرده است که از ۱ آوریل ۲۰۲۶، دانشجویان پس از متوسطه برای work placementهایی مانند co-op و internship دیگر به Co-op Work Permit نیاز ندارند.

پس از پایان تحصیل نیز برخی فارغ‌التحصیلان می‌توانند برای Post-Graduation Work Permit (PGWP) اقدام کنند. این مسیر همچنان فعال است، اما شرایط آن در سال‌های اخیر تغییر کرده و واجد شرایط بودن به عواملی مانند مؤسسه آموزشی، برنامه تحصیلی، مدت تحصیل، الزامات زبان و در موارد مربوط، رشته تحصیلی بستگی دارد.

برای مثال، IRCC در شرایط فعلی اعلام می‌کند که به‌طور کلی برنامه تحصیلی باید در یک Designated Learning Institution (DLI) واجد شرایط PGWP تکمیل شده باشد و حداقل ۸ ماه طول کشیده باشد؛ علاوه بر این، بسته به نوع برنامه ممکن است الزامات زبان و field of study نیز اعمال شود.

بنابراین، نمی‌توان به‌صورت کلی گفت «هر دانشجوی فارغ‌التحصیل در کانادا می‌تواند PGWP بگیرد». PGWP یکی از مسیرهای Open Work Permit است، اما واجد شرایط بودن برای آن باید بر اساس مقررات فعلی IRCC بررسی شود.

برخی اعضای خانواده افراد دارای وضعیت یا برنامه مهاجرتی واجد شرایط، ممکن است بتوانند برای ورک پرمیت، به‌ویژه Open Work Permit، اقدام کنند. با این حال، این امکان عمومی و خودکار نیست و قوانین آن بر اساس وضعیت فرد اصلی، نوع برنامه، شغل، سطح TEER، وضعیت اقامت و شرایط زمانی پرونده متفاوت است.

برای مثال، همسر یا Common-Law Partner برخی دانشجویان بین‌المللی و برخی نیروی کار خارجی ممکن است واجد شرایط Open Work Permit باشد. IRCC برای اعضای خانواده نیروی کار خارجی در سال ۲۰۲۵ محدودیت‌هایی اعمال کرد و در سال ۲۰۲۶ نیز برخی شرایط و استثناهای جدید به این دستورالعمل‌ها اضافه شده است؛ بنابراین نمی‌توان صرفاً بر اساس اینکه فرد «همسر یک دارنده ورک پرمیت» است، واجد شرایط بودن او را قطعی دانست.

برای همسر یا Common-Law Partner یک دانشجوی بین‌المللی نیز شرایط مشخصی وجود دارد و رابطه واقعی با متقاضی اصلی و شرایط اقامت، از جمله در صورت حضور در کانادا، باید احراز شود.

همچنین برخی اعضای خانواده متقاضیان اقامت دائم، پناهندگان، Protected Persons و افراد قرارگرفته در برخی موقعیت‌های خاص مهاجرتی نیز ممکن است واجد شرایط Open Work Permit باشند. IRCC در فهرست فعلی خود گروه‌هایی مانند dependent family members of permanent residence applicants، اعضای خانواده پناهندگان یا Protected Persons و برخی افراد تحت برنامه‌های حمایتی یا مهاجرتی خاص را نیز ذکر می‌کند.

بنابراین، همراه بودن با متقاضی اصلی به‌تنهایی حق کار ایجاد نمی‌کند؛ هر عضو خانواده باید شرایط مربوط به نوع مجوز موردنظر خود را داشته باشد و در صورت نیاز، درخواست جداگانه ارائه دهد.

گروه دیگری از متقاضیان، افرادی هستند که به دلیل قرار گرفتن در یک برنامه مهاجرتی، وضعیت قانونی خاص یا سیاست عمومی (Public Policy) واجد شرایط دریافت ورک پرمیت می‌شوند. این گروه بسیار متنوع است و شرایط آن را نمی‌توان با یک معیار واحد مانند داشتن Job Offer توضیح داد.

برای نمونه، IRCC در حال حاضر برای برخی متقاضیان اقامت دائم، اعضای خانواده آنها، پناهندگان و Refugee Claimants، افراد دارای Temporary Resident Permit و برخی افراد آسیب‌پذیر که در معرض سوءاستفاده شغلی قرار دارند، مسیرهای مشخصی برای Open Work Permit پیش‌بینی کرده است.

همچنین برخی توافق‌های تجاری و بین‌المللی، از جمله CUSMA و سایر Free Trade Agreements، می‌توانند برای گروه‌های مشخصی از متخصصان، انتقال‌یافتگان درون‌شرکتی، معامله‌گران یا سرمایه‌گذاران، مسیر دریافت ورک پرمیت فراهم کنند. در چنین مواردی، شرایط دریافت مجوز به مفاد همان توافق و وضعیت متقاضی بستگی دارد.

در نتیجه، مسیرهای دریافت ورک پرمیت را نمی‌توان صرفاً به «داشتن جاب آفر» محدود کرد. Job Offer برای بسیاری از Employer-Specific Work Permitها ضروری است، اما برخی Open Work Permitها و مسیرهای خاص بر اساس وضعیت شخص، رابطه خانوادگی، تحصیل، درخواست اقامت دائم، پناهندگی، توافق‌های تجاری یا سیاست‌های مشخص IRCC صادر می‌شوند. در تمام این موارد، وجود یک عنوان کلی مانند «دانشجو»، «همسر دارنده ورک پرمیت» یا «متقاضی اقامت دائم» به‌تنهایی کافی نیست و باید شرایط دقیق همان دسته در زمان درخواست احراز شود.

لیست افرادی که می‌توانند برای ورک پرمیت کانادا اقدام کنند

گروه متقاضی

Employer-Specific Work Permit

Open Work Permit

نیروی کار خارجی دارای Job Offer

بله؛ مسیر اصلی دریافت این نوع ورک پرمیت است و بسته به شغل ممکن است LMIA یا مسیر معاف از LMIA لازم باشد.

خیر، صرف داشتن Job Offer باعث واجد شرایط شدن برای Open Work Permit نمی‌شود.

افرادی که از خارج کانادا برای کار اقدام می‌کنند

بله؛ در صورت داشتن شرایط مسیر و Job Offer واجد شرایط

معمولاً خیر؛ بیشتر متقاضیان خارج از کانادا واجد شرایط Open Work Permit نیستند، مگر اینکه در یکی از موقعیت‌های خاص IRCC قرار داشته باشند.

دارندگان Work Permit یا Study Permit معتبر در کانادا

بله؛ در صورت داشتن شرایط مسیر شغلی جدید

ممکن است؛ در صورتی که شرایط یکی از گروه‌های Open Work Permit را داشته باشند

دانشجویان بین‌المللی واجد شرایط

ممکن است؛ در صورت داشتن Job Offer و شرایط مربوط به Employer-Specific Permit

بله، در شرایط مشخص؛ از جمله برخی فارغ‌التحصیلان واجد شرایط PGWP

فارغ‌التحصیلان واجد شرایط PGWP

ممکن است از مسیرهای دیگر واجد شرایط شوند

بله؛ PGWP یکی از مسیرهای Open Work Permit است

همسر یا Common-Law Partner برخی دانشجویان بین‌المللی

ممکن است در مسیرهای مستقل واجد شرایط شوند

ممکن است؛ در صورت احراز شرایط فعلی IRCC برای همسران دانشجویان

همسر یا Common-Law Partner برخی نیروی کار خارجی

ممکن است در صورت داشتن Job Offer و شرایط مربوط

ممکن است؛ اما فقط برای گروه‌های مشخص و تحت شرایط فعلی IRCC

اعضای خانواده برخی متقاضیان اقامت دائم

ممکن است در مسیرهای مستقل واجد شرایط شوند

ممکن است؛ برخی اعضای خانواده متقاضیان PR در دسته‌های واجد شرایط قرار می‌گیرند

متقاضیان اقامت دائم واجد شرایط

ممکن است در صورت داشتن Job Offer و شرایط برنامه

بله، در برخی مسیرها؛ برای مثال برخی متقاضیان اقامت دائم واجد شرایط Open Work Permit هستند

Refugee Claimants، Refugees و Protected Persons واجد شرایط

ممکن است بسته به شرایط پرونده

بله، در گروه‌های واجد شرایط

افراد قربانی یا در معرض سوءاستفاده در محیط کار

معمولاً مجوز فعلی آنها Employer-Specific است

بله؛ یکی از مسیرهای خاص Open Work Permit برای برخی کارگران آسیب‌پذیر است

دارندگان Temporary Resident Permit واجد شرایط

ممکن است بسته به شرایط

ممکن است؛ TRP holders در گروه‌های مشخص Open Work Permit قرار دارند

برخی متخصصان، معامله‌گران، سرمایه‌گذاران و Intra-Company Transferees

بله؛ برخی مسیرهای Employer-Specific بر اساس توافق‌های تجاری یا برنامه‌های خاص

بسته به شرایط و برنامه

برخی متقاضیان تحت برنامه‌های استانی

بله؛ در صورت داشتن شرایط مسیر و Job Offer

ممکن است؛ برای برخی گروه‌های مشخص، مانند برخی Prospective Provincial Nominees

افراد واجد شرایط International Experience Canada

بله، بسته به دسته IEC

بله، در دسته‌هایی مانند Working Holiday

برخی افراد واجد شرایط تحت Public Policy یا برنامه‌های ویژه IRCC

ممکن است

ممکن است؛ بسته به متن و مدت اعتبار سیاست مربوط

شرایط دریافت ورک پرمیت کانادا

شرایط دریافت ورک پرمیت کانادا به نوع مجوز کار و مسیری که متقاضی از طریق آن اقدام می‌کند بستگی دارد. برای Employer-Specific Work Permit معمولاً یک پیشنهاد شغلی لازم است و در بسیاری از موارد کارفرما باید قبل از درخواست متقاضی، LMIA دریافت کند؛ البته برخی مشاغل و برنامه‌ها از LMIA معاف هستند. در مقابل، برای Open Work Permit پیشنهاد شغلی لازم نیست، اما متقاضی باید در یکی از شرایط مشخصی قرار داشته باشد که IRCC برای صدور این نوع مجوز تعیین کرده است.

بنابراین، شرایط ورک پرمیت را نمی‌توان به یک چک‌لیست یکسان برای همه متقاضیان تبدیل کرد. برخی الزامات عمومی برای اکثر درخواست‌ها وجود دارد و برخی دیگر مستقیماً به نوع ورک پرمیت، شغل، کارفرما و برنامه مهاجرتی مربوط می‌شوند.

متقاضی باید ابتدا واجد شرایط دریافت مجوز کار در کانادا باشد و بتواند شرایط عمومی تعیین‌شده توسط IRCC را برآورده کند. این شرایط بسته به محل درخواست و نوع ورک پرمیت متفاوت است، اما برای متقاضیانی که از خارج کانادا اقدام می‌کنند، IRCC به‌طور کلی بررسی می‌کند که فرد شرایط لازم برای درخواست را داشته باشد و بتواند در صورت لزوم توانایی مالی خود و اعضای خانواده برای دوران اقامت و بازگشت به کشور مبدأ را نشان دهد.

همچنین متقاضی باید مدارک لازم برای اثبات شرایط خود را ارائه کند. این مدارک می‌توانند شامل مدارک هویتی، مدارک شغلی، قرارداد یا پیشنهاد استخدام، مدارک تحصیلی و سابقه کاری و، بسته به پرونده، مدارک دیگری باشند.

در برخی پرونده‌ها نیز فرد باید نشان دهد که از نظر سلامت، امنیت و سایر الزامات Admissibility مانعی برای ورود یا اقامت موقت در کانادا ندارد. به همین دلیل، داشتن یک Job Offer به‌تنهایی به معنای واجد شرایط بودن قطعی برای ورک پرمیت نیست.

نکته دیگر این است که متقاضی باید مشخص کند اصلاً به Work Permit نیاز دارد یا خیر. کانادا برای برخی فعالیت‌های کاری استثناهایی در نظر گرفته است؛ بنابراین هر فعالیتی که از نظر عمومی «کار» محسوب شود، لزوماً به ورک پرمیت نیاز ندارد.

برای Employer-Specific Work Permit، داشتن یک Job Offer معتبر از یک کارفرمای کانادایی از الزامات اصلی است. این نوع ورک پرمیت به شرایط مشخصی از اشتغال وابسته است و مجوز می‌تواند کارفرما، شغل و محل کار فرد را مشخص کند.

در این مسیر، Job Offer صرفاً یک نامه ساده از طرف کارفرما نیست. کارفرما باید شرایط مربوط به استخدام نیروی خارجی را رعایت کند و بسته به مسیر، اقدامات لازم برای LMIA یا فرایند معافیت از LMIA را انجام دهد.

به همین دلیل، متقاضی معمولاً نمی‌تواند ابتدا شخصاً برای یک Employer-Specific Work Permit درخواست دهد و بعداً به دنبال کارفرما بگردد. در مسیرهایی که Job Offer لازم است، رابطه استخدامی و اطلاعات مربوط به آن باید پیش از درخواست ورک پرمیت در چارچوب تعیین‌شده توسط IRCC شکل گرفته باشد.

در مقابل، Open Work Permit به Job Offer مشخصی وابسته نیست. دارنده آن، در صورت رعایت محدودیت‌های مجوز، می‌تواند برای کارفرمایان مجاز مختلف کار کند و کارفرما برای استخدام فرد دارای Open Work Permit نیازی به دریافت LMIA یا ارائه Offer of Employment در Employer Portal ندارد.

Labour Market Impact Assessment یا LMIA بخشی از فرایند بسیاری از Employer-Specific Work Permitهاست، اما خود LMIA ورک پرمیت نیست و متقاضی نیز مستقیماً برای دریافت LMIA اقدام نمی‌کند.

LMIA توسط Employment and Social Development Canada (ESDC)/Service Canada در ارتباط با استخدام نیروی کار خارجی بررسی می‌شود. هدف آن ارزیابی اثر استخدام نیروی خارجی بر بازار کار کانادا و بررسی این موضوع است که آیا استخدام نیروی خارجی برای شغل موردنظر مطابق الزامات برنامه قابل توجیه است یا خیر. در مواردی که LMIA لازم باشد، کارفرما باید این فرایند را طی کند.

اگر کارفرما Positive LMIA دریافت کند، مدارک مربوط به آن در اختیار نیروی خارجی قرار می‌گیرد تا هنگام درخواست ورک پرمیت ارائه شود. IRCC تصریح می‌کند که کارفرما در صورت نیاز باید پیش از درخواست ورک پرمیت، LMIA را دریافت کرده و مدارکی مانند نامه LMIA و Annex A را در اختیار کارگر قرار دهد.

بنابراین در یک مسیر معمول LMIA-required، روند کلی به این صورت است:

Job Offer → LMIA توسط کارفرما → دریافت مدارک LMIA → درخواست Work Permit توسط نیروی خارجی

البته این ترتیب برای همه ورک پرمیت‌ها صدق نمی‌کند؛ زیرا Open Work Permitها و برخی Employer-Specific Work Permitها از LMIA معاف هستند.

معاف بودن یک شغل از LMIA به این معنی نیست که متقاضی بدون هیچ فرایند یا مدرکی می‌تواند ورک پرمیت بگیرد. در مسیرهای LMIA-exempt، کارفرما باید نشان دهد که پیشنهاد استخدام تحت یکی از معافیت‌های قانونی یا برنامه‌های مشخص قرار می‌گیرد.

بخش مهمی از این مسیرها تحت International Mobility Program (IMP) قرار دارند. IMP به کارفرمایان اجازه می‌دهد در شرایط مشخص، نیروی کار خارجی را بدون LMIA استخدام کنند؛ این معافیت‌ها معمولاً بر اساس منافع اقتصادی، اجتماعی یا فرهنگی کانادا، توافق‌های بین‌المللی یا سیاست‌های مشخص مهاجرتی تعریف شده‌اند.

برای بسیاری از این موارد، کارفرما باید پیش از درخواست ورک پرمیت، پیشنهاد استخدام را در Employer Portal ثبت کند و هزینه مربوط به Employer Compliance را بپردازد، مگر اینکه از این الزامات نیز معاف باشد. پس از ثبت پیشنهاد، یک Offer of Employment Number ایجاد می‌شود که در درخواست ورک پرمیت استفاده می‌شود.

برای مثال، Francophone Mobility یکی از مسیرهای LMIA-exempt است که به کارفرمایان اجازه می‌دهد در شرایط تعیین‌شده نیروی فرانسوی‌زبان را بدون LMIA استخدام کنند. در این مسیر، کارفرما باید پیشنهاد استخدام را با کد معافیت مربوط در Employer Portal ثبت کند و Offer of Employment Number را در اختیار متقاضی قرار دهد.

متقاضی باید بتواند نشان دهد که شرایط لازم برای انجام شغلی را که بر اساس آن برای ورک پرمیت اقدام می‌کند، دارد. این موضوع به‌ویژه در Employer-Specific Work Permit اهمیت دارد، زیرا درخواست بر اساس یک شغل و پیشنهاد استخدام مشخص بررسی می‌شود.

مدارک موردنیاز می‌تواند با توجه به شغل و مسیر متفاوت باشد، اما ممکن است شامل سابقه کاری، مدارک تحصیلی، گواهی‌های حرفه‌ای، مجوزهای شغلی و مدارک مرتبط با مهارت یا تجربه موردنیاز کارفرما باشد.

اگر شغل در کانادا نیازمند مجوز حرفه‌ای یا عضویت در یک نهاد نظارتی باشد، داشتن Job Offer لزوماً به این معنا نیست که فرد بدون دریافت مجوز حرفه‌ای مربوط می‌تواند کار را آغاز کند. شرایط حرفه‌ای و مقررات استانی یا قلمرویی مربوط به آن شغل نیز ممکن است اعمال شوند.

از طرف دیگر، اطلاعات Job Offer باید با شرایط واقعی استخدام و اطلاعات ارائه‌شده در پرونده مطابقت داشته باشد. در Employer-Specific Work Permit، کارفرما، شغل و محل کار می‌توانند جزو شرایط خود مجوز باشند؛ بنابراین فرد باید بتواند با مدارک ارائه‌شده نشان دهد که برای همان موقعیت شغلی واجد شرایط است.

حتی اگر فرد Job Offer معتبر داشته باشد و سایر شرایط کاری را برآورده کند، همچنان باید از نظر Admissibility نیز واجد شرایط باشد. IRCC هنگام بررسی درخواست ورک پرمیت، فقط رابطه کاری را بررسی نمی‌کند و شرایط مهاجرتی و قانونی متقاضی نیز اهمیت دارد. برای متقاضیان خارج از کانادا، این موضوع بخشی از الزامات عمومی درخواست است.

در نتیجه، عواملی مانند مسائل امنیتی، برخی سوابق کیفری، مسائل پزشکی در موارد مشمول مقررات و برخی تخلفات یا مشکلات مهاجرتی قبلی می‌توانند بر امکان ورود یا دریافت مجوز اثر بگذارند. وجود چنین مسئله‌ای لزوماً در همه موارد به معنی رد قطعی درخواست نیست، زیرا اثر آن به ماهیت موضوع و مقررات قابل اعمال بستگی دارد؛ اما متقاضی باید شرایط Admissibility را نیز در کنار شرایط کاری احراز کند.

همچنین متقاضی باید اطلاعات و مدارک پرونده را به‌صورت کامل و صحیح ارائه کند. ارائه اطلاعات نادرست یا حذف اطلاعات مهم می‌تواند پیامدهای جدی مهاجرتی داشته باشد.

در نهایت، واجد شرایط بودن برای ورک پرمیت نتیجه ترکیب چند عامل است: فرد باید برای نوع خاصی از Work Permit واجد شرایط باشد، در صورت نیاز Job Offer معتبر داشته باشد، در مسیرهای مشمول LMIA الزامات مربوط به LMIA را پشت سر بگذارد یا در صورت معافیت، شرایط آن معافیت را داشته باشد، توانایی انجام شغل را اثبات کند و از نظر مهاجرتی و قانونی نیز قابل پذیرش باشد. برای Open Work Permit، به جای Job Offer و LMIA، عامل تعیین‌کننده این است که فرد در یکی از دسته‌های مشخص و فعال Open Work Permit قرار داشته باشد.

چگونه ورک پرمیت کانادا بگیریم؟

فرایند دریافت ورک پرمیت کانادا یک مسیر واحد برای همه متقاضیان ندارد. مراحل دقیق به این بستگی دارد که فرد برای Employer-Specific Work Permit یا Open Work Permit اقدام می‌کند، در زمان درخواست خارج از کانادا است یا داخل کانادا، و آیا درخواست او به LMIA یا یکی از معافیت‌های LMIA وابسته است یا خیر. در سال ۲۰۲۶، IRCC همچنان مسیرهای جداگانه‌ای برای درخواست از خارج کانادا، داخل کانادا و در شرایط محدود، در Port of Entry (POE) دارد.

مدارک لازم برای ورک پرمیت کانادا

مدارک موردنیاز برای ورک پرمیت کانادا برای همه متقاضیان یکسان نیست و به محل درخواست، نوع ورک پرمیت، مسیر مهاجرتی و شرایط شخص بستگی دارد. IRCC برای هر درخواست، پس از پاسخ دادن متقاضی به پرسش‌های مربوط به پرونده، یک Personalized Document Checklist ایجاد می‌کند؛ بنابراین این چک‌لیست شخصی‌شده، مرجع نهایی مدارک همان پرونده است. در سال ۲۰۲۶، IRCC برای درخواست‌های خارج و داخل کانادا چک‌لیست‌های جداگانه دارد و درخواست‌های Port of Entry نیز مدارک خاص خود را دارند.

با این حال، می‌توان مدارک را به چند گروه اصلی تقسیم کرد.

درخواست‌کنندگان Work Permit باید مدارک هویتی و فرم اصلی درخواست را ارائه کنند. نوع فرم به محل درخواست بستگی دارد:

  • متقاضیان خارج از کانادا معمولاً باید فرم Application for Work Permit Made Outside of Canada (IMM 1295) را تکمیل کنند.
  • متقاضیان داخل کانادا معمولاً باید فرم Application to Change Conditions, Extend my Stay or Remain in Canada as a Worker (IMM 5710) را ارائه کنند.
  • پاسپورت معتبر یا مدرک سفر معتبر؛ برای درخواست خارج از کانادا، IRCC تصویر پاسپورت یا Travel Document معتبر را در مدارک اصلی قرار داده است.
  • یک قطعه عکس مطابق مشخصات عکس ویزای کانادا.
  • هر فرم یا مدرک دیگری که در Personalized Document Checklist متقاضی نمایش داده شود.

برای متقاضیان داخل کانادا، علاوه بر پاسپورت و عکس، بسته به وضعیت فرد ممکن است مدرکی برای اثبات وضعیت فعلی او در کانادا نیز لازم باشد؛ برای مثال، Study Permit، Work Permit یا مدرک وضعیت اقامت موقت.

اگر متقاضی برای Employer-Specific Work Permit اقدام کند، مدارک مربوط به استخدام بخش مهمی از پرونده است. IRCC در چک‌لیست فعلی خود برای این نوع درخواست، مدارک زیر را مشخص کرده است:

  • Job Offer Letter
  • Employment Contract
  • مدارک مربوط به کارفرما و پیشنهاد استخدام
  • LMIA و شماره پرونده LMIA، اگر شغل نیازمند LMIA باشد
  • Offer of Employment Number، اگر شغل از LMIA معاف باشد و کارفرما ملزم به ثبت پیشنهاد استخدام در Employer Portal باشد
  • CAQ برای برخی مشاغل پولی در کبک که بیش از ۳۰ روز ادامه دارند، در مواردی که CAQ لازم باشد.

Job Offer Letter باید اطلاعات اصلی شغل را مشخص کند؛ از جمله دستمزد، کسورات، وظایف شغلی و شرایط استخدام مانند ساعات کار. قرارداد استخدام نیز باید با اطلاعات پرونده و شرایط واقعی استخدام مطابقت داشته باشد.

اگر شغل متقاضی به LMIA نیاز داشته باشد، کارفرما باید مدارک مربوط به LMIA مثبت را در اختیار متقاضی قرار دهد. IRCC در چک‌لیست فعلی، به‌طور مشخص کپی Positive LMIA و LMIA File Number را درخواست می‌کند. متقاضی همچنین باید Job Offer Letter و Employment Contract را ارائه کند.

اگر شغل LMIA-exempt باشد، مدارک متفاوت است. در بسیاری از این پرونده‌ها کارفرما باید پیشنهاد استخدام را در Employer Portal ثبت کند و Offer of Employment Number در اختیار متقاضی قرار دهد. این شماره با حرف A و سپس هفت رقم شروع می‌شود. با این حال، برخی کارفرمایان و موقعیت‌های LMIA-exempt از ثبت Offer of Employment در Employer Portal نیز معاف هستند؛ بنابراین در چنین مواردی ممکن است Offer of Employment Number وجود نداشته باشد.

برای Employer-Specific Work Permit، IRCC در حال حاضر علاوه بر مدارک استخدام، مدارک مشخصی برای اثبات سابقه و صلاحیت متقاضی درخواست می‌کند. این مدارک شامل:

  • Reference Letter از کارفرمایان قبلی
  • مدرک سابقه کار قبلی، مانند Pay Stub
  • نامه از کارفرمای فعلی
  • رزومه (Résumé/CV)
  • مدارکی که نشان دهد فرد شرایط شغل موردنظر را دارد
  • مجوز یا گواهی حرفه‌ای در صورتی که شغل regulated باشد.

بنابراین، صرف داشتن Job Offer برای بسیاری از پرونده‌های Employer-Specific کافی نیست؛ متقاضی باید بتواند نشان دهد که صلاحیت و تجربه لازم برای انجام شغل موردنظر را دارد.

اگر شغل به License یا Certification نیاز نداشته باشد، IRCC در چک‌لیست فعلی داخل کانادا حتی دستور داده است که در بخش مربوط به License/Certification، در صورت عدم کاربرد، یک فایل خالی با عبارت “Not applicable” بارگذاری شود.

مدارک تحصیلی در همه پرونده‌های Work Permit یکسان و الزامی نیستند، اما بسته به شغل و مسیر می‌توانند برای اثبات صلاحیت فرد لازم باشند.

این مدارک ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مدرک دانشگاهی یا تحصیلی
  • ریزنمرات، در صورت درخواست
  • گواهی‌های تخصصی
  • مدارک آموزش حرفه‌ای
  • License یا Certification مرتبط با شغل

اگر مسیر انتخاب‌شده یا شغل موردنظر داشتن تحصیلات یا مدرک تخصصی مشخصی را الزامی کند، متقاضی باید مدارک مربوط را ارائه کند. در مشاغل regulated نیز ممکن است علاوه بر مدرک تحصیلی، مجوز کار حرفه‌ای از نهاد مربوطه در استان یا قلمرو کانادا لازم باشد. IRCC نیز در چک‌لیست Employer-Specific Work Permit، مدرکی برای اثبات اینکه متقاضی شرایط شغل را دارد درخواست می‌کند.

در برخی پرونده‌ها، Medical Exam لازم است. اینکه معاینه پزشکی موردنیاز باشد یا خیر، به عواملی مانند سابقه اقامت و سفر، نوع کاری که فرد قرار است انجام دهد و سایر شرایط پرونده بستگی دارد.

اگر متقاضی به معاینه پزشکی نیاز داشته باشد، ممکن است بتواند Upfront Medical Exam انجام دهد یا IRCC در جریان بررسی پرونده از او بخواهد معاینه پزشکی انجام دهد. برای درخواست‌های Port of Entry نیز اگر معاینه پزشکی لازم باشد، متقاضی باید مدرک معتبر قبولی در معاینه پزشکی را همراه داشته باشد.

انجام معاینه پزشکی همچنین می‌تواند بر شرایط کاری درج‌شده روی Work Permit تأثیر بگذارد. برای مثال، در برخی موارد اگر فرد معاینه پزشکی لازم را انجام نداده باشد، ممکن است محدودیت‌هایی برای کار در حوزه‌هایی که با سلامت عمومی یا گروه‌های خاص مرتبط هستند روی مجوز اعمال شود.

در برخی پرونده‌ها، IRCC ممکن است از متقاضی Police Certificate یا مدارک مربوط به سابقه کیفری و امنیتی درخواست کند. این الزام برای همه پرونده‌ها به یک شکل اعمال نمی‌شود و ممکن است بر اساس سابقه اقامت، تابعیت، سن، نوع درخواست یا دستور افسر متفاوت باشد.

بنابراین، اگر در چک‌لیست شخصی پرونده گواهی پلیس یا مدرک مشابه درخواست شده باشد، متقاضی باید آن را مطابق دستورالعمل IRCC تهیه و ارائه کند.

اگر اعضای خانواده همراه متقاضی به کانادا می‌آیند یا همزمان برای وضعیت مهاجرتی خود درخواست می‌دهند، مدارک مربوط به رابطه خانوادگی نیز ممکن است لازم باشد.

این مدارک می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • Marriage Certificate برای همسر
  • مدارک اثبات Common-Law Relationship، در صورت وجود
  • شناسنامه یا گواهی تولد برای فرزندان
  • مدارک فرزندخواندگی، در صورت مربوط بودن
  • پاسپورت یا Travel Document هر یک از اعضای خانواده
  • عکس‌های موردنیاز
  • فرم‌های اطلاعات خانوادگی، در صورت درخواست
  • مدارکی که وضعیت مهاجرتی یا درخواست همزمان عضو خانواده را توضیح می‌دهد.

برای مثال، IRCC ممکن است در چک‌لیست داخل کانادا Family Information Form (IMM 5707) یا Statutory Declaration of Common-law Union (IMM 5409) را درخواست کند. این فرم‌ها برای همه متقاضیان به‌صورت یکسان الزامی نیستند و باید بر اساس چک‌لیست شخصی پرونده ارائه شوند.

اگر مدرکی به انگلیسی یا فرانسوی نباشد، باید مطابق الزامات IRCC ترجمه شود. در چک‌لیست فعلی درخواست داخل کانادا، IRCC صراحتاً Certified Translations را در میان مدارکی قرار داده که ممکن است لازم باشد.

بنابراین اسناد فارسی مانند مدارک تحصیلی، گواهی‌های شغلی، اسناد ازدواج یا سایر مدارک مورد استفاده در پرونده، در صورت ارائه به IRCC باید طبق الزامات ترجمه و تأیید مربوط آماده شوند.

فرم‌های مربوط به نماینده یا شخص ثالث

اگر متقاضی از Authorized Representative استفاده کند، ممکن است فرم Use of a Representative (IMM 5476) لازم باشد. همچنین اگر متقاضی بخواهد IRCC اطلاعات پرونده را با شخص دیگری که نماینده او نیست به اشتراک بگذارد، ممکن است Authority to Release Personal Information to a Designated Individual (IMM 5475) موردنیاز باشد.

این فرم‌ها برای همه پرونده‌ها ضروری نیستند و فقط در صورت وجود چنین شرایطی باید ارائه شوند.

اثبات توانایی مالی می‌تواند بخشی از شرایط دریافت Work Permit باشد، به‌ویژه برای متقاضیانی که از خارج کانادا اقدام می‌کنند. IRCC از متقاضیان خارج کانادا می‌خواهد نشان دهند که در صورت لزوم پول کافی برای حمایت از خود و اعضای خانواده در طول اقامت در کانادا و بازگشت به کشور مبدأ دارند.

نوع و میزان مدارک مالی موردنیاز به پرونده بستگی دارد و می‌تواند در چک‌لیست شخصی متقاضی مشخص شود. بنابراین مدارک بانکی و اثبات تمکن را نباید به‌عنوان یک مدرک ثابت و یکسان برای تمام انواع Work Permit معرفی کرد.

اگر درخواست Work Permit از خارج کانادا تأیید شود، مدارکی که متقاضی هنگام سفر به کانادا همراه دارد نیز اهمیت دارد. IRCC برای ورود، مدارکی مانند موارد زیر را مشخص کرده است:

  • پاسپورت معتبر
  • Port of Entry Letter of Introduction در صورت تأیید درخواست خارج از کانادا
  • Visitor Visa در صورتی که فرد برای سفر به کانادا به آن نیاز داشته باشد
  • مدرک معتبر Medical Exam، در صورتی که معاینه پزشکی لازم بوده باشد
  • مدارک مربوط به Job Offer و LMIA یا Offer of Employment Number، در صورت مربوط بودن
  • مدارکی که صلاحیت و تجربه متقاضی برای انجام شغل را اثبات می‌کنند.

Port of Entry Letter of Introduction خود Work Permit نیست. اگر درخواست فرد از خارج کانادا تأیید شود، این نامه نشان می‌دهد که درخواست او تأیید شده و فرد باید آن را هنگام ورود ارائه کند؛ Work Permit در صورت تأیید نهایی ورود، در مرز صادر می‌شود.

چک‌لیست نهایی مدارک ورک پرمیت کانادا

در نتیجه، مدارک یک پرونده Work Permit می‌تواند از این مجموعه تشکیل شود:

دسته مدارک

مدارک احتمالی

هویتی و فرم‌ها

پاسپورت یا Travel Document، عکس، فرم اصلی Work Permit و فرم‌های تکمیلی موردنیاز

پیشنهاد شغلی

Job Offer Letter، Employment Contract

LMIA

Positive LMIA، LMIA File Number و مدارک مربوط به LMIA

LMIA-exempt

Offer of Employment Number، Employment Contract و مدارک اثبات معافیت؛ در صورت وجود

سابقه کاری

Reference Letter، نامه کارفرمای فعلی، مدارک سابقه کار مانند Pay Stub، رزومه

صلاحیت شغلی

مدارک تحصیلی، گواهی‌های تخصصی، License یا Certification در صورت نیاز

وضعیت مهاجرتی

Work Permit، Study Permit یا سایر مدارک وضعیت فعلی، در صورت درخواست از داخل کانادا

پزشکی

Medical Exam و مدرک آن، در صورت نیاز

امنیتی

Police Certificate یا مدارک امنیتی، در صورت درخواست

خانوادگی

سند ازدواج، مدارک Common-Law، شناسنامه/گواهی تولد فرزندان و مدارک اعضای خانواده، در صورت مربوط بودن

ترجمه

ترجمه معتبر مدارکی که انگلیسی یا فرانسوی نیستند

نماینده

IMM 5476 یا IMM 5475، در صورت استفاده از نماینده یا تعیین شخص مجاز

مالی

مدارک اثبات توانایی مالی، در صورت درخواست و بر اساس شرایط پرونده

مدارک ورود

POE Letter، Visitor Visa در صورت نیاز و مدارک شغلی/پزشکی لازم هنگام ورود

نکته تعیین‌کننده این است که هیچ فهرست ثابتی را نمی‌توان برای تمام پرونده‌های ورک پرمیت کانادا قطعی دانست. IRCC پس از مشخص شدن نوع درخواست و شرایط متقاضی، چک‌لیست اختصاصی ایجاد می‌کند و همان فهرست باید به‌عنوان مرجع نهایی مدارک پرونده در نظر گرفته شود. همچنین Employer-Specific Work Permit و Open Work Permit مدارک یکسانی ندارند؛ برای مثال، اگر متقاضی Open Work Permit باشد و سامانه از او مدارک استخدامی بخواهد، IRCC در دستورالعمل فعلی اعلام کرده است که باید یک فایل خالی با عبارت “Not applicable” بارگذاری کند.

هزینه و مدت زمان دریافت ورک پرمیت کانادا

هزینه دریافت Work Permit به نوع درخواست بستگی دارد. در حال حاضر، هزینه پردازش درخواست ورک پرمیت ۱۵۵ دلار کانادا است. اگر درخواست از نوع Open Work Permit باشد، در حالت معمول ۱۰۰ دلار کانادا نیز به‌عنوان Open Work Permit Holder Fee دریافت می‌شود؛ بنابراین هزینه معمول یک درخواست Open Work Permit برابر با ۲۵۵ دلار کانادا است، مگر اینکه متقاضی طبق مقررات از پرداخت یکی از این هزینه‌ها معاف باشد.

اگر ارائه Biometrics برای متقاضی الزامی باشد، هزینه بیومتریک نیز به هزینه‌های پرونده اضافه می‌شود. این هزینه و سایر مبالغ قابل پرداخت باید بر اساس شرایط پرونده و جدول رسمی هزینه‌های IRCC بررسی شوند.

در مسیرهایی که به LMIA نیاز دارند، هزینه LMIA مربوط به فرایند کارفرماست و معمولاً کارفرما آن را پرداخت می‌کند؛ بنابراین نباید هزینه LMIA را به‌عنوان بخشی از هزینه ثابت درخواست Work Permit متقاضی در نظر گرفت. همچنین ممکن است در برخی مسیرهای LMIA-exempt هزینه‌های مربوط به Employer Compliance بر عهده کارفرما باشد.

مدت زمان رسیدگی نیز عدد ثابتی برای همه درخواست‌های ورک پرمیت نیست. IRCC زمان پردازش را بر اساس عواملی مانند محل درخواست، نوع ورک پرمیت، کامل بودن پرونده، حجم درخواست‌ها و نیاز به بررسی‌های بیشتر تعیین می‌کند. بنابراین زمان اعلام‌شده در ابزار رسمی Processing Times باید در زمان ثبت درخواست بررسی شود و نمی‌توان یک مدت عمومی مانند «سه ماه» یا «شش ماه» را برای همه متقاضیان اعلام کرد.

برای جزئیات کامل هزینه‌های ویزای کار، هزینه بیومتریک، هزینه‌های مرتبط با LMIA و سایر هزینه‌های احتمالی، می‌توانید به مقاله هزینه ویزای کار کانادا مراجعه کنید.

شرایط کار با ورک پرمیت کانادا

داشتن Work Permit به این معنا نیست که دارنده آن می‌تواند بدون محدودیت در هر شغلی یا برای هر کارفرمایی در کانادا کار کند. شرایط درج‌شده روی خود Work Permit تعیین می‌کند فرد دقیقاً چه نوع کاری، برای چه کارفرمایی و در چه شرایطی می‌تواند انجام دهد.

نوع Work Permit در تعیین دامنه اجازه کار اهمیت اساسی دارد.

در Employer-Specific Work Permit، اجازه کار به شرایط مشخص استخدامی وابسته است. این شرایط می‌تواند شامل نام کارفرما، محل کار، شغل یا نوع فعالیت مجاز باشد. بنابراین دارنده این نوع مجوز باید مطابق اطلاعات و محدودیت‌های درج‌شده روی Work Permit کار کند.

در مقابل، Open Work Permit به یک کارفرمای مشخص وابسته نیست و در حالت معمول به دارنده اجازه می‌دهد برای کارفرمایان مختلف کار کند. با این حال، Open Work Permit نیز کاملاً بدون محدودیت نیست و ممکن است روی آن محدودیت‌هایی درباره نوع کار یا محل کار درج شده باشد.

همچنین Work Permit به‌تنهایی جایگزین مجوز حرفه‌ای نیست. اگر انجام یک شغل در استان یا قلمرو مربوطه به License، Certification یا عضویت در یک نهاد حرفه‌ای نیاز داشته باشد، دارنده ورک پرمیت باید الزامات آن حرفه را نیز رعایت کند.

پاسخ به این سؤال به نوع Work Permit بستگی دارد.

دارنده Open Work Permit اصولاً می‌تواند برای بیش از یک کارفرما کار کند، زیرا مجوز او به یک Employer مشخص محدود نشده است. البته باید محدودیت‌های درج‌شده روی مجوز رعایت شود و فرد همچنان مشمول قوانین کار فدرال، استانی یا قلمرویی مربوط به شغل خود است.

اما دارنده Employer-Specific Work Permit معمولاً فقط می‌تواند برای کارفرمایی کار کند که در مجوز مشخص شده است. بنابراین نمی‌تواند صرفاً با داشتن همان Work Permit، شغل دوم نزد یک کارفرمای متفاوت شروع کند.

اگر فرد بخواهد برای کارفرمای دیگری کار کند، باید بررسی کند که آیا برای شغل جدید به Work Permit جدید نیاز دارد یا خیر.

تغییر کارفرما برای دارنده Employer-Specific Work Permit به‌سادگی تغییر شغل برای دارنده Open Work Permit نیست.

اگر Work Permit فرد به یک کارفرمای مشخص محدود شده باشد، او معمولاً نمی‌تواند قبل از دریافت مجوز لازم، برای کارفرمای جدید شروع به کار کند. برای تغییر کارفرما، شغل یا سایر شرایط اساسی درج‌شده روی مجوز، ممکن است لازم باشد برای تغییر شرایط یا دریافت Work Permit جدید اقدام شود.

در برخی شرایط، قوانین خاصی برای افرادی که در محل کار خود مورد سوءاستفاده یا خطر سوءاستفاده قرار گرفته‌اند وجود دارد و این افراد ممکن است واجد شرایط Open Work Permit ویژه‌ای باشند. IRCC این دسته را در میان گروه‌های واجد شرایط Open Work Permit قرار داده است.

بنابراین، دارنده Employer-Specific Work Permit نباید صرفاً با پیدا کردن یک Job Offer جدید، کارفرمای خود را تغییر دهد؛ ابتدا باید شرایط مجوز جدید یا تغییر مجوز را بررسی کند.

داشتن Work Permit به‌طور خودکار به معنای داشتن Study Permit نیست.

برای تحصیل در کانادا، اینکه فرد به Study Permit نیاز دارد یا می‌تواند بدون آن تحصیل کند، به نوع برنامه تحصیلی، مدت دوره و شرایط قانونی فرد بستگی دارد.

یک نکته مهم در وضعیت فعلی این است که سیاست موقتی که به برخی دارندگان Work Permit اجازه می‌داد بدون Study Permit تحصیل کنند، در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۶ پایان یافته است. این سیاست مربوط به افرادی بود که Work Permit خود را در مهلت‌های بسیار قدیمی تعیین‌شده در سیاست دریافت یا برای تمدید آن اقدام کرده بودند و نباید آن را به‌عنوان یک امکان عمومی برای همه دارندگان ورک پرمیت معرفی کرد.

از طرف دیگر، دانشجویان بین‌المللی در شرایط مشخص می‌توانند بدون Work Permit جداگانه، در حین تحصیل کار کنند؛ برای مثال IRCC برای برخی دانشجویان واجد شرایط، امکان کار داخل یا خارج از دانشگاه را پیش‌بینی کرده است. از ۱ آوریل ۲۰۲۶ نیز دانشجویان بین‌المللی دوره‌های پس از متوسطه برای برخی placementهای آموزشی مانند co-op و internship دیگر به Co-op Work Permit جداگانه نیاز ندارند.

بنابراین باید میان «کار با Work Permit و تحصیل» و «تحصیل با Study Permit و کار در کنار تحصیل» تفاوت قائل شد.

داشتن Work Permit توسط فرد اصلی، به‌صورت خودکار برای همسر یا فرزندان او Work Permit ایجاد نمی‌کند. اعضای خانواده باید شرایط مهاجرتی و کاری خود را داشته باشند و در صورت واجد شرایط بودن، درخواست مربوط به خود را ارائه کنند.

بر اساس مقررات فعلی، برخی اعضای خانواده کارگران خارجی می‌توانند برای Open Work Permit اقدام کنند؛ اما شرایط این امکان در سال‌های اخیر محدودتر و وابسته به نوع شغل، وضعیت کارگر اصلی، مسیر اقامت دائم و سایر عوامل شده است. برای مثال، از ۲۱ ژانویه ۲۰۲۵ واجد شرایط بودن اعضای خانواده برخی کارگران خارجی تغییر کرده و در بعضی گروه‌ها فقط همسر یا Common-Law Partner واجد شرایط است، نه فرزندان وابسته.

همچنین در برخی مسیرهای اقامت دائم و برخی سیاست‌های خاص، اعضای خانواده ممکن است واجد شرایط Open Work Permit باشند. بنابراین نمی‌توان گفت «همسر تمام دارندگان ورک پرمیت کانادا حتماً Open Work Permit دریافت می‌کند».

برای تحصیل نیز اعضای خانواده باید مقررات مربوط به Study Permit را بررسی کنند. داشتن Work Permit توسط فرد اصلی، به‌تنهایی به معنای اجازه تحصیل برای اعضای خانواده نیست. اگر فرزند یا همسر قصد تحصیل داشته باشد، بسته به نوع و مدت تحصیل ممکن است به Study Permit یا وضعیت دیگری نیاز داشته باشد.

محدودیت‌های درج‌شده روی Work Permit بخش حقوقی مهمی از مجوز کار هستند و باید دقیقاً رعایت شوند.

برای مثال، روی یک Employer-Specific Work Permit ممکن است اطلاعاتی مانند موارد زیر مشخص شود:

  • نام کارفرما
  • محل کار
  • عنوان یا نوع شغل
  • شرایط یا محدودیت‌های خاص مربوط به کار
  • تاریخ شروع و پایان اعتبار مجوز
  • محدودیت‌های مربوط به نوع خاصی از کار

این اطلاعات مشخص می‌کنند که مجوز صادرشده دقیقاً چه کاری را مجاز می‌کند.

در Open Work Permit نیز ممکن است محدودیت‌هایی وجود داشته باشد. بنابراین عبارت «Open» به معنی «کار بدون هیچ محدودیتی» نیست. دارنده باید محدودیت‌های مندرج در مجوز را رعایت کند و همچنین تابع قوانین فدرال، استانی و قلمرویی کار باشد.

به همین دلیل، پس از ورود به کانادا و دریافت Work Permit، یکی از مهم‌ترین اقدامات این است که تمام شرایط درج‌شده روی مجوز بررسی شود. اگر اطلاعات مجوز با شرایط مورد انتظار فرد تفاوت داشته باشد، بهتر است قبل از شروع کار، موضوع از مسیر رسمی مهاجرتی پیگیری شود؛ زیرا شروع کاری که خارج از شرایط مجوز باشد می‌تواند پیامدهای مهاجرتی داشته باشد.

اعتبار ورک پرمیت کانادا و پایان اعتبار آن

Work Permit کانادا یک مجوز موقت برای کار است و تاریخ اعتبار آن روی خود مجوز مشخص می‌شود. دارنده مجوز باید تا پایان تاریخ اعتبار، مطابق شرایط درج‌شده روی آن کار کند. پایان اعتبار Work Permit به این معنا نیست که فرد باید حتماً کانادا را ترک کند؛ اگر فرد پیش از انقضای مجوز، برای تمدید یا تغییر شرایط آن به‌درستی اقدام کند و واجد شرایط باشد، ممکن است بتواند تحت Maintained Status به کار خود ادامه دهد.

تاریخ انقضای Work Permit روی خود مجوز درج می‌شود و فرد باید این تاریخ را مبنای پایان اعتبار اجازه کار خود قرار دهد. Work Permit معمولاً برای یک دوره مشخص صادر می‌شود و مدت آن می‌تواند بر اساس نوع مجوز، مدت اعتبار پاسپورت، مدت Job Offer، LMIA یا مبنای معافیت از LMIA و شرایط برنامه مربوطه متفاوت باشد.

یک نکته مهم این است که اعتبار پاسپورت می‌تواند مدت Work Permit را محدود کند. IRCC نمی‌تواند Work Permit را برای مدتی طولانی‌تر از اعتبار پاسپورت صادر کند. بنابراین اگر پاسپورت زودتر منقضی شود، ممکن است مجوز کار نیز برای مدت کوتاه‌تری صادر شود. 

همچنین در Employer-Specific Work Permit، مدت اعتبار مجوز می‌تواند به مدت و شرایط استخدام مرتبط باشد. در برخی مسیرها نیز حداکثر مدت مشخصی برای Work Permit وجود دارد.

مدت اعتبار Work Permit یک عدد ثابت برای همه متقاضیان نیست و به شرایط پرونده بستگی دارد. مهم‌ترین عوامل عبارت‌اند از:

  • نوع Work Permit: Open Work Permit و Employer-Specific Work Permit می‌توانند شرایط اعتبار متفاوتی داشته باشند.
  • مدت Job Offer یا قرارداد استخدام: در مسیرهای Employer-Specific می‌تواند در تعیین مدت مجوز مؤثر باشد.
  • مدت اعتبار LMIA: در مسیرهایی که LMIA لازم است، اعتبار و شرایط LMIA در مدت مجوز اهمیت دارد.
  • مدت اعتبار معافیت از LMIA: در مسیرهای LMIA-exempt، مبنای قانونی و مدت مجاز آن مسیر می‌تواند بر اعتبار Work Permit اثر بگذارد.
  • اعتبار پاسپورت یا Travel Document: مجوز نمی‌تواند از اعتبار پاسپورت فراتر برود.
  • شرایط برنامه یا سیاست مهاجرتی: برخی Work Permitها تحت برنامه‌ها یا سیاست‌هایی با مدت و شرایط مشخص صادر می‌شوند.
  • وضعیت مهاجرتی متقاضی: در بعضی Open Work Permitها، مدت اعتبار مجوز به وضعیت یا مرحله خاصی از پرونده فرد وابسته است.

بنابراین، نمی‌توان یک مدت مشخص مانند «دو سال» یا «سه سال» را به‌عنوان مدت استاندارد تمام ورک پرمیت‌های کانادا معرفی کرد.

اگر فرد در کانادا حضور داشته باشد و پیش از منقضی شدن Work Permit برای تمدید آن درخواست دهد، ممکن است تحت Maintained Status قرار گیرد. در این حالت، فرد تا زمانی که IRCC درباره درخواست او تصمیم بگیرد، می‌تواند در شرایط مشخص به کار خود ادامه دهد. 

برای ادامه کار تحت Maintained Status، نکته مهم این است که درخواست تمدید باید قبل از تاریخ انقضای مجوز ثبت شده باشد. همچنین شرایط کار در دوره انتظار به نوع درخواست و شرایط مجوز قبلی و جدید بستگی دارد.

برای مثال، اگر فرد برای ادامه همان کار و با همان شرایط درخواست تمدید داده باشد، در شرایط لازم می‌تواند تا زمان تصمیم IRCC به کار تحت همان شرایط ادامه دهد. اما اگر فرد برای تغییر کارفرما یا تغییر شرایط اساسی مجوز درخواست کرده باشد، قواعد ادامه کار متفاوت خواهد بود.

Maintained Status نیز به معنی دریافت یک Work Permit جدید نیست؛ بلکه یک وضعیت موقت قانونی در فاصله بین پایان اعتبار وضعیت قبلی و تصمیم درباره درخواست جدید است.

آیا ورک پرمیت کانادا به اقامت دائم منجر می‌شود؟

ورک پرمیت کانادا به‌خودی‌خود اقامت دائم (PR) ایجاد نمی‌کند. Work Permit یک مجوز موقت برای کار در کانادا است و دارنده آن همچنان باید شرایط وضعیت موقت خود را رعایت کند. برای دریافت اقامت دائم، فرد باید جداگانه از طریق یکی از برنامه‌های مهاجرتی موجود واجد شرایط شود و درخواست PR ارائه کند.

با این حال، کار کردن در کانادا می‌تواند در برخی مسیرهای اقامت دائم اهمیت داشته باشد. به‌خصوص، سابقه کار واجد شرایط کانادایی در بعضی برنامه‌های مهاجرتی به‌عنوان یکی از معیارهای اصلی یا یکی از عوامل مؤثر در ارزیابی متقاضی استفاده می‌شود.

سابقه کار کانادایی چه نقشی در مسیر PR دارد؟

یکی از مهم‌ترین نمونه‌ها Canadian Experience Class (CEC) در سیستم Express Entry است. این برنامه برای افرادی طراحی شده که تجربه کاری واجد شرایط در کانادا دارند و سایر الزامات برنامه را نیز برآورده می‌کنند. بنابراین داشتن Work Permit می‌تواند به فرد امکان ایجاد سابقه کار کانادایی بدهد، اما خود Work Permit تضمین‌کننده واجد شرایط شدن برای CEC نیست؛ سابقه کار باید شرایط تعیین‌شده برای برنامه را داشته باشد. 

برای نمونه، CEC در شرایط فعلی به تجربه کاری واجد شرایط در کانادا نیاز دارد که به‌طور قانونی کسب شده باشد و شرایط مربوط به نوع شغل، میزان تجربه و سایر معیارهای برنامه را برآورده کند. 

ارتباط ورک پرمیت با Express Entry

تجربه کاری به‌دست‌آمده در کانادا می‌تواند در سیستم Express Entry اهمیت داشته باشد، اما داشتن Work Permit به معنی ورود خودکار به Express Entry نیست.

Express Entry یک سیستم مدیریت درخواست برای چند برنامه اقتصادی فدرال است و متقاضی باید ابتدا شرایط یکی از برنامه‌های تحت پوشش آن را داشته باشد. علاوه بر این، در برنامه‌هایی که بر اساس رتبه‌بندی انتخاب می‌شوند، داشتن سابقه کار کانادایی می‌تواند بر امتیاز و رقابت‌پذیری فرد اثر بگذارد. 

اما این زنجیره خودکار نیست و در هر مرحله باید شرایط برنامه مربوطه برآورده شود.

نقش ورک پرمیت در برنامه‌های استانی

سابقه کار در کانادا می‌تواند در برخی Provincial Nominee Programs (PNP) نیز اهمیت داشته باشد. استان‌ها و قلمروها مسیرهای مهاجرتی متفاوتی دارند و برخی از آنها برای افرادی که در آن استان کار می‌کنند یا پیشنهاد شغلی دارند، مسیرهای مشخصی تعریف می‌کنند.

با این حال، داشتن Work Permit فدرال به معنی دریافت Nomination استانی نیست. متقاضی باید شرایط برنامه استانی موردنظر، از جمله الزامات مربوط به شغل، سابقه کار، Job Offer، کارفرما، زبان و سایر معیارهای همان برنامه را برآورده کند.

در برخی موارد نیز نامزدی استانی می‌تواند با Express Entry مرتبط باشد و در نتیجه مسیر متقاضی به سمت درخواست اقامت دائم فدرال ادامه پیدا کند.

تفاوت داشتن ورک پرمیت با واجد شرایط شدن برای PR

این دو مفهوم نباید با یکدیگر یکی در نظر گرفته شوند:

داشتن Work Permit

واجد شرایط شدن برای PR

مجوز موقت برای کار در کانادا است

مسیر دریافت اقامت دائم است

اجازه کار طبق شرایط مجوز را می‌دهد

نیازمند احراز شرایط یک برنامه مهاجرتی است

تاریخ انقضا دارد

در صورت تأیید، به وضعیت اقامت دائم منجر می‌شود

به‌تنهایی PR ایجاد نمی‌کند

نیازمند درخواست جداگانه و بررسی توسط IRCC است

می‌تواند زمینه کسب تجربه کاری کانادایی را فراهم کند

تجربه کاری کانادایی ممکن است یکی از معیارهای برنامه باشد

بنابراین، بهتر است Work Permit را وسیله‌ای بالقوه برای ایجاد سابقه و شرایط لازم در بعضی مسیرهای مهاجرتی بدانیم، نه مسیری که به‌صورت خودکار به اقامت دائم تبدیل می‌شود.

برای مثال، فردی که با PGWP وارد بازار کار کانادا می‌شود ممکن است بعداً با کسب تجربه کاری واجد شرایط برای Canadian Experience Class اقدام کند؛ فرد دیگری ممکن است از تجربه کاری، Job Offer یا وضعیت شغلی خود برای یک Provincial Nominee Program استفاده کند. اما در هر دو حالت، دریافت PR مستلزم احراز شرایط برنامه مربوط و طی کردن فرایند مستقل اقامت دائم است.

در نتیجه، «داشتن ورک پرمیت»، «داشتن سابقه کار کانادایی» و «واجد شرایط بودن برای اقامت دائم» سه وضعیت متفاوت هستند. Work Permit تنها اجازه کار موقت را فراهم می‌کند؛ سابقه کاری حاصل از آن ممکن است در برخی برنامه‌ها قابل استفاده باشد؛ و PR فقط پس از پذیرش در یک برنامه مهاجرتی و تأیید درخواست اقامت دائم به دست می‌آید.

نتیجه‌گیری

ورک پرمیت کانادا مجوزی موقت برای کار در کاناداست که شرایط آن بر اساس مسیر انتخابی متقاضی تعیین می‌شود. برخی افراد از طریق Employer-Specific Work Permit و بر اساس یک پیشنهاد شغلی مشخص اقدام می‌کنند، در حالی که افراد واجد شرایط در گروه‌های خاص می‌توانند Open Work Permit دریافت کنند. در مسیرهای وابسته به کارفرما نیز بسته به شرایط شغل، ممکن است دریافت LMIA یا استفاده از یک مسیر معاف از LMIA ضروری باشد.

فرایند دریافت ورک پرمیت شامل تعیین مسیر مناسب، بررسی شرایط، آماده‌سازی مدارک، ثبت درخواست، انجام بیومتریک در صورت نیاز و انتظار برای تصمیم IRCC است. پس از صدور مجوز نیز فرد باید دقیقاً مطابق محدودیت‌های درج‌شده روی Work Permit فعالیت کند.

داشتن ورک پرمیت به‌تنهایی به معنای اقامت دائم کانادا نیست؛ اما کار قانونی در کانادا می‌تواند برای برخی متقاضیان سابقه کاری ایجاد کند که در صورت برآورده کردن سایر شرایط، در مسیرهایی مانند Express Entry، Canadian Experience Class و برخی برنامه‌های استانی قابل استفاده باشد. بنابراین، ورک پرمیت می‌تواند برای برخی افراد یکی از مراحل مهم مسیر کاری و مهاجرتی به کانادا باشد، اما واجد شرایط بودن برای اقامت دائم به شرایط یک برنامه مهاجرتی مستقل بستگی دارد.

سوالات متداول درباره ورک پرمیت کانادا

خیر. برای دریافت ورک پرمیت کانادا الزاماً نیازی نیست متقاضی از ایران درخواست دهد. محل درخواست به وضعیت فعلی فرد و شرایط قانونی او بستگی دارد. افراد واجد شرایط می‌توانند از خارج از کانادا، از داخل کانادا یا در شرایط بسیار محدود از Port of Entry درخواست دهند.

البته امکان درخواست از داخل کانادا برای همه افراد وجود ندارد و متقاضی باید یکی از شرایط تعیین‌شده توسط IRCC را داشته باشد؛ برای مثال، برخی افرادی که در کانادا دارای وضعیت معتبر هستند یا شرایط خاص مهاجرتی دارند، می‌توانند از داخل کشور برای Work Permit اقدام کنند. همچنین امکان درخواست در مرز یا فرودگاه برای بسیاری از متقاضیان دیگر مسیر عمومی محسوب نمی‌شود و شرایط آن محدود است. بنابراین، محل فعلی متقاضی و وضعیت مهاجرتی او در تعیین روش درخواست اهمیت دارد.

داشتن Work Permit به‌تنهایی حق ورود مجدد به کانادا را تضمین نمی‌کند. Work Permit مدرکی است که اجازه کار را مشخص می‌کند، نه سندی که به‌تنهایی برای ورود به کانادا کافی باشد.

اگر دارنده ورک پرمیت کانادا را ترک کند و قصد بازگشت داشته باشد، علاوه بر Work Permit باید مدرک معتبر ورود به کانادا، مانند Visitor Visa یا در صورت واجد شرایط بودن eTA، داشته باشد. نوع مدرک موردنیاز به تابعیت فرد و شیوه سفر او بستگی دارد.

حتی داشتن Work Permit معتبر و ویزای ورود معتبر نیز به معنی تضمین ورود نیست؛ تصمیم نهایی درباره ورود در مرز با افسر خدمات مرزی کانادا است.

خیر. Work Permit و ویزای ورود دو مدرک متفاوت هستند.

Work Permit مشخص می‌کند فرد تحت چه شرایطی اجازه کار در کانادا را دارد؛ اما Temporary Resident Visa (TRV) یا همان Visitor Visa، در صورت نیاز، مدرکی است که برای سفر به کانادا و درخواست ورود در مرز استفاده می‌شود.

برای مثال، ممکن است فردی Work Permit معتبر داشته باشد اما ویزای ورود او منقضی شده باشد. در چنین شرایطی، داشتن Work Permit به‌تنهایی برای سفر مجدد به کانادا کافی نیست و فرد باید شرایط لازم برای دریافت مدرک ورود را داشته باشد.

اگر Work Permit گم، دزدیده یا آسیب‌دیده شود، دارنده آن می‌تواند برای دریافت Replacement of an Immigration Document از IRCC درخواست کند.

در این فرایند، متقاضی باید اطلاعات لازم درباره سند از دست‌رفته یا آسیب‌دیده را ارائه کند و در صورت نیاز، شرایط مربوط به درخواست را اثبات کند. سند جایگزین همان وضعیت و شرایط سند اصلی را منعکس می‌کند و به معنی دریافت یک مجوز کاری جدید با شرایط متفاوت نیست.

اگر اطلاعات روی Work Permit اشتباه باشد نیز فرایند مربوط به اصلاح سند با جایگزینی یک سند گم‌شده متفاوت است و باید از مسیر مناسب IRCC پیگیری شود.

در بسیاری از موارد، اعضای خانواده می‌توانند همراه متقاضی اصلی برای ورود یا وضعیت مهاجرتی خود اقدام کنند؛ اما ورک پرمیت متقاضی اصلی به‌صورت خودکار برای اعضای خانواده صادر نمی‌شود.

همسر و فرزندان باید شرایط ورود و اقامت موقت خود را داشته باشند و در صورت واجد شرایط بودن، می‌توانند برای مجوز کار، مجوز تحصیل یا Visitor Visa اقدام کنند. به‌خصوص در مورد Open Work Permit همسران کارگران خارجی، مقررات از ژانویه ۲۰۲۵ محدودتر شده و واجد شرایط بودن همسر به عواملی مانند نوع شغل و وضعیت کارگر اصلی بستگی دارد. بنابراین نمی‌توان گفت تمام همسران دارندگان Work Permit به‌طور خودکار واجد شرایط Open Work Permit هستند.

فرزندان وابسته نیز باید بر اساس شرایط سنی، وضعیت خانوادگی و هدف اقامت، شرایط مهاجرتی مربوط به خود را داشته باشند.

خیر. رد شدن یک درخواست Work Permit به‌خودی‌خود مانع ارسال درخواست جدید نیست. متقاضی می‌تواند در صورت تغییر شرایط یا برطرف کردن دلایل ریجکتی، دوباره درخواست دهد.

با این حال، ارسال مجدد همان پرونده بدون برطرف کردن مشکل معمولاً راه‌حل مناسبی نیست. متقاضی باید نامه تصمیم IRCC را بررسی کند تا مشخص شود افسر چه عواملی را در تصمیم خود مؤثر دانسته است و در درخواست جدید، مدارک و توضیحات لازم برای رفع ابهامات یا نواقص ارائه شود.

همچنین درخواست جدید باید همچنان شرایط قانونی دریافت Work Permit را داشته باشد؛ صرف رد شدن قبلی باعث ایجاد حق دریافت مجوز در درخواست بعدی نمی‌شود.

داشتن Work Permit به‌تنهایی به معنی دریافت خودکار تمام خدمات اجتماعی یا بیمه درمانی کانادا نیست. دسترسی به خدمات به نوع خدمت، استان یا قلمرو محل اقامت و شرایط قانونی فرد بستگی دارد.

برای مثال، بیمه درمانی عمومی توسط استان‌ها و قلمروها اداره می‌شود و شرایط واجد شرایط بودن و دوره انتظار احتمالی در آنها یکسان نیست. بنابراین دارنده Work Permit باید مقررات استان محل اقامت خود را بررسی کند و در صورت واجد شرایط بودن برای پوشش درمانی، برای آن اقدام کند.

همچنین دریافت SIN (Social Insurance Number) برای افرادی که اجازه کار در کانادا دارند اهمیت دارد؛ SIN برای کار کردن و دسترسی به برخی برنامه‌ها و مزایای دولتی مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما داشتن SIN به‌تنهایی به معنی واجد شرایط بودن برای دریافت همه مزایا نیست. شرایط هر برنامه باید جداگانه بررسی شود.

فهرست مطالب